Chapter 1
1055 Words
"Dia naman, wag mo na ngang sabihin yung pangalan ng lalaking yon." Naiirita kong sabi.
Ngunit tumawa pa ito at may nakakalokong ngiti.
"Sabi sayo eh, yummy yon eh. Ayaw mo kaseng maniwala sakin. Ayan tuloy, na lock yung tingin mo kay Yummy guy. Hahahaa!" Natatawang ani nito.
Hindi ko nalang siya pinansin at idinukdok sa table ang ulo ko. Fudge, bat ba kase pumayag akong night ang duty ko.
Iidlip lang sana ako ng konti ng kinalabit ako ni Dia. Kami lang kase sa Lab kaya wala akong magawa kung mag sisisigaw tong babaeng toh. Tumingin naman ako sa kanya at ngumuso sa entrance ng Lab room. Nagulat ako ng nandun si Patrick. Nakatingin lang at seryoso ang mukha.
Fudge! Anong ginagawa nya dito?! Dapat nandon sya sa bahay!
Bigla akong kinurot ni Dia at nagpaalam sakin.
"Ria, punta lang ako sa thrid floor, kuhanin ko lang kay nurse Gil yung inorder ko sa kanya ah. Usap muna kayo ng yummy fiance mo, byeee!!" Sabay alis at ako naman ay napanganga nalang.
Humanda ka sakin mamaya! Dianna Corazon! Hayop ka!
Ilang minuto kaming hindi nagsalita at ganun parin ako pasisyon namin ngunit binasag ko ang katahimikan na iyon dahil hindi ako sanay.
Tumayo ako bago magsalita.
"G-good eve, m-maupo ka." Pag-aalok ko. Tumango naman ito at umupo sa upuan.
"A-ano palang ginawa mo dito?" Tanong ko ng may kaba na nararamdaman. Hayop naman kase si Dia! Iniwan ako!
"Hindi ko ba pwedeng dalawin ang fiance ko?" Tanong nito.
Elena Victoria Veldafuente! Stay calm! Stay calm!
"H-hindi n-naman sa ganon. G-gabi na kase. D-dapat nasa bahay ka na a-at natutulog." Nauutal kong ani.
"Hmm.... Maybe I should, but I want to gave you this." Agad nyang inilalagay sa table ko ang phone ko. "You forget this in our room."
"T-thanks... H-hindi mo n-naman kailangang gawin toh." Ani ko.
Tumango lang ito at tumayo na.
"Call me when you're finished working. I would go now." Anito at aalis nya ngunit pinigilan ko siya.
"W-wait!" Pagpipigil ko at tumingin sya at hinihintay ang sasabihin ko. "D-drive safely."
Tumango lang ito at umalis na.
Ako naman ay napabuntong hininga at hindi mapakali.
Ilang oras ang lumipas at kailangan ko ng umuwi. Tinawagan ko si Patrick tulad ng sinabi nya at ng dumating siya ay lumabas sya sa kotse at pinagbuksan ako ng pinto. Walang imik akong pumasok doon at ganoon din ito.
Nang umandar na ang sasakyan ay timingin lang ako sa palagid at iniisip si Faith kung okay lang ba siya sa bahay. Nawala lang ako sa pig iisip ng nagsalita si Patrick.
"Our parents said that our wedding will on four months away." Pangbabasag ng katahimikan ni Patrick.
"October?" Tanong ko.
"Hmmm, alam nilang ayaw mo ng mabilisan kaya ganon ang ginawa nila." Ani nito.
"Hindi ba pwedeng mawala nalang?" Wala sa sariling sabi ko.
"It depends. You can still stop this if you want." He said.
As if I can..... I'm not doing this because of me but because of my baby.
Hindi ko namalayang naka idlip na pala ako. Nang magising ako ay nasa kwarto na at maliwanag. Tinignan ko ang alarm clock sa gilid ko.
1:08 pm.
Napabuntong hininga ako at bumangon na para mag inat at pumasok sa bathroom para maligo. Nang matapos ako ay tamad akong pumunta sa walking closet at hindi ko pinansin si Patrick na inaayos ang higaan. Pinili ko ang black kong hoodie at cycling dahil nasa bahay lang naman ako.
Umalis ako sa walking closet at akmang magsasalita si Patrick pero sinenyahan ko siyang tumigil at umalis sa kwarto at bumaba sa hagdan patungong kusina. Alam ko namang sesermonan na naman ako nito pero wala ako sa mood kaya ang kapal ng mukha kong patigilin sya.
Naghanap ako ng baso at binuksan ang refrigerator kung merong gatas at ube cake na binili ko. Buti nalang ay meron pa kaya kinuha ko iyon ang basong may gatas at pumunta sa backyard tsaka dumeretso sa kubong nakatayo doon.
Mamaya ko na siguro poproblemahin yung mga email na natanggap ko. I enjoy ko muna ang pag kain ng paborito kong cake.
"Hmmmm.. ang sarap." Nakangiti kong ani.
"You should eat healthy food first." Patrick said.
Sinundan ba ko neto?? Ay pwede pala nyang gawin yon. Sa kanya pala tong bahay.
Bumuntong hininga ako bago magsalita.
"Okay lang toh, kumain naman ako kanina sa cafeteria bago magpasundo sayo." Ani ko.
Tumango lang ito at umupo siya kabilang side.
"About the we-" Itutuloy na naman sana ni Patrick yung about the wedding na yan pero sumenyas na naman ako.
"If about yan sa pagpapahinto sa kasal. Wag na natin iyan pag usapan. Wala akong magagawa okay? Makakasal tayo sa ayaw natin o sa gusto." Matapang kong ani.
Sa totoo lang, one month after the dinner with them. Nag isip ako kung tama ba itong ginagawa ko. Sino ba ang may gustong buhay? Ni hindi ka malaya, and your parents blackmailed you.
"Okay, if you said so." Anito.
"Alam mo Patrick" panimula ko. "Hindi ko alam kung bakit nandito ka parin sa bahay, you should be in the camp right?" Tanong ko ngunit hindi siya sumagot.
"Did your parents forced you to stay at home and fetch me?"
"Something like that." He shortly said.
"Okay" I responded.
Nang matapos kong kumain ay iniwan ko na siya doon at pumunta sa kusina para urungan ang mga plato. Thankfully, Manang Wilma teached me. Noong first year high school kase ako noon, hindi parin ako marunong. At nakakabasag ako. Akala ko noon, magagalit si Manang pero tinuruan niya ko even Faith.
When I finished washing my dishes, I walk up to the second floor and went to the library room. Patrick have so many books there and it's nice to read there.
After so many hours, I got tired reading books. So I get up to the couch and leave the library room. Nang makalabas ako ay may narinig akong ingay na nanggagaling sa baba. Kaya sumilip ako at may nakita akong babae na para bang nagmamakaawa kay Patrick. Hindi ko nalang dapat ito pinansin at hahakbang na sana pabalik sa kwarto namin nang narinig ko ang sinabi ng babae.
"Leis! Please! Don't leave me hanging like this, I'm pregnant!"
- Writer
