ความสุขมักจะแค่แวะผ่านมา แล้วมันก็มักจะผ่านเราไปไวเสมอ
สำหรับเธอมันก็เหมือนกับความฝันในระยะเวลาสั้นๆ ที่มีอลันอยู่ในนั้น เขาเปรียบเสมือนสารที่ให้ความสุขนั้นกับเธอ
หากวันหนึ่งมี 24 ชั่วโมง เธอคงฝันถึงเขาได้แค่ช่วงเวลานอนหลับ ก่อนจะตื่นขึ้นมาพบกับความจริงในเวลาที่เหลือ กับความรู้สึกหลากหลายที่ต้องพบผู้คนมากมายซ้ำไปซ้ำมา
อย่างน้อยความสุขที่ว่า มันก็เคยมีอยู่จริง ถึงแม้มันจะเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ ก็ตามที...
365วันที่ผ่านมาไม่รู้เลยว่าความสุขของตัวเองมันอยู่ตรงไหน? ในเมื่อคนที่เธอพึงใจได้หายไปจากชีวิต โดยที่หญิงสาวติดต่อเขาไม่ได้เลย
ระยะเวลาที่จะศึกษาดูใจกันยังแทบไม่มี...
ใจร้ายจังเลย!
ฟันแล้วทิ้ง! มันยังมีอยู่จริงๆ ด้วยสิ...
ฟู่!
เสียงพรูลมหายใจยาวๆ ออกมาจากเจ้าของร่างบาง ในชุดเดรสสีขาวบางเบาแนบเนื้อเมื่อถูกลมทะเลพัดผ่านในช่วงเวลาโพล้เพล้
เซนเซียหลบมาพักผ่อนคนเดียวหลังจากที่ถูกเซ้า
