ผู้พันอลันเดินนำหน้า และมีเซนเซียกับคนอื่นๆ เดินตามหลัง ปิดท้ายด้วยหมู่ทั้งสองนาย โดยไม่มีใครพูดอะไรกันเลยสักคำ จนกระทั่งถึงเวลาช่วงใกล้เที่ยงวัน อลันจึงหันมาสั่งให้ทุกคนหยุดพักได้
“ ด้านข้างมีแอ่งน้ำสะอาด ใครจะไปล้างหน้าล้างตาที่นั่นก็ได้นะ..”
“เอมมี่อยากไปอาบน้ำล้างตัวค่ะ ผู้พันไปเป็นเพื่อนเอมมี่หน่อยได้มั๊ยคะ?” เอมิเลียทอดเสียงหวานเอ่ยชวนอลันแต่เซนเซียคิดว่า
เสนอหน้าสุดๆ !
คิดเหรอว่าคนอย่างเซนเซีย จะยอมให้เอมิเลียตกผู้พันของเธอไปได้ง่ายๆ น่ะ ฝันไปเหอะ!
แต่เรื่องแค่นี้คงไม่ต้องถึงมือของหญิงสาว....
“ให้ผมไปเป็นเพื่อนผู้หมวดเองก็ได้นะครับ..”
เป็นสียงของจ่าอามินที่เอ่ยแทรกขึ้นมาอีกนั่นหละ และเอมิเลียยังไม่ทันได้ปฏิเสธกลับ ก็ถูกอลันออกคำสั่งเชิงบังคับเพราะเห็นด้วยกับจ่าอามิน
“งั้นจ่าก็ไปเป็นเพื่อนหมวด..”
ถึงแม้จะไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ แต่เอมิเลียก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะนั่นคือคำสั่ง
