“ ผมก็เหมือนกันครับ” จ่าอามินเอ่ยออกมาเสียงเบา เขาคงจะเจ็บแผลที่ถูกยิงเฉียดบริเวณหัวไหล่ ตอนที่เข้าไปช่วยเอมิเลียด้วยนั่นแหละ แล้วหลังจากนั้นก็ถูกซ้อมจนจุก และเกือบจะถูกระเบิดหัวไปแล้ว หากว่าเซนเซียวิ่งไปช่วยเขาช้ากว่านั้น
เซนเซียได้แต่ยิ้มเจือจางรับ เพราะหญิงสาวกำลังเป็นกังวลกับสิ่งที่ทำให้ทุกคน รู้จักตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง
อลันที่มองหญิงสาวมาสักพักใหญ่ ดูเหมือนเขาจะเข้าใจ เมื่อเห็นสีหน้าว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่
เซนเซียกวาดสายสายตามองทุกคนนิ่งๆ สุดท้ายจึงมาหยุดสายตาอยู่ที่คนยศใหญ่กว่าใคร เมื่อเห็นเขาพยักหน้าให้เชิงเข้าใจ เธอจึงตัดสินใจเอ่ยออกไปตรงๆ ซึ่งทุกคนก็กำลังรอฟังหญิงสาวอยู่เช่นเดียวกัน
“หนูอยากให้ทุกคนที่เห็น ช่วยปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับได้มั๊ยคะ?”
สีหน้าบวกกับคำพูดเชิงร้องขอ ทำให้อลันเหลือบมองหน้าเซนเซียในจังหวะที่หญิงสาวหันมาสบตากับเขาพอดี ร่างหนาขยับเข้ามาใกล้เธออีกน
