“เอมิเลียไม่ให้เข้าห้อง?”
คำแรกที่อลันเอ่ยทัก ตอนเปิดประตูออกรับเธอกลับเข้ามาในห้องเหมือนเดิม
“ค่ะ”
เซนเซียพยักหน้า ก่อนจะตอบกลับมาด้วยสีหน้าเซ็งๆ
ชายหนุ่มจึงยื่นมือออกไปรับเป้สนาม แล้วเบี่ยงตัวหลบให้หญิงสาวเดินเข้ามา ก่อนจะงับประตูปิดตามหลัง จากนั้นจึงเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นห้อง พร้อมกับวางสิ่งของเอาไว้ใกล้กับเจ้าตัว ที่นั่งในระยะห่างออกไปแต่ไม่มากนัก เนื่องจากพื้นที่ในห้องนี้ก็ไม่ได้กว้างสักเท่าไหร่
“ขอนอนสักงีบก่อนนะคะ”
เซนเซียหันไปบอกคนตัวใหญ่กว่า ที่กำลังนั่งเหยียดขาเอาแผ่นหลังพิงข้างฝาอยู่ในท่าสบายๆ ในขณะที่หญิงสาวกำลังถอดรองเท้าที่ใส่อยู่ออกมาวางไว้ตรงมุมห้อง
อลันอยู่ในชุดลำลองของทหาร กางเกงที่ใส่ยังคงเป็นกางเกงทรงทหารเหมือนเดิม เพิ่มเติมนั่นก็คือมันเป็นตัวใหม่ ซึ่งเขาน่าจะอาบน้ำในช่วงที่เซนเชียยืนคุยกับเอมิเลียอยู่หน้าห้อง
นั่นสิ...กว่าจะมาเปิดประตูให้ได้ ปล่อยให้เธอ
