Wala akong ibang magawa kung hindi ang ngumiti na lamang habang si Inang ay nakatulala pa rin sa akin. Ilang minuto na kaming nasa loob ng bahay nila at kasalukuyan na si Manong Ren lamang ang nag-aasikaso sa amin ni Haden sapagkat tila panandalian ang kakayanan ni Inang na kumilos.
All that she want to do at the moment is watch me. Natatakot yata ito na kapag bigla siyang kumilos o hindi naman kaya ay saglit niyang alisin ang tingin sa akin ay bigla na lang akong mawawala.
"Napaka-gandang bata. Mas maganda ka sa personal kesa sa telebisyon. Parang diyosa, oo. Hado." Mula sa pakikipagtitigan naming dalawa mula sa isa't isa ay biglang na kay Haden na pareho ang tingin namin. Nagtitimpla iyon ng juice kanina sa dining table.
"Sandali po. Hinahanap ko lang iyong anak. Iyong parang sando
