ATHENA POINT OF VIEW
Sa loob ng isang taon, natutunan ko nang mabuhay nang tahimik sa Maynila. Natuto akong maging kontento sa simpleng buhay, malayo sa dati kong mundo na puno ng sakit at pang-aapi. Hindi naging madali ang pagbangon, pero sa bawat araw na lumilipas, mas lalo kong pinapatunayan sa sarili ko na kaya kong magsimula muli.
Naging abala ang karinderya sa araw na ‘yon. Mula umaga hanggang tanghali, sunod-sunod ang mga customer na pumapasok para kumain. Isa ito sa mga dahilan kung bakit hindi ko agad napansin ang kakaibang presensya sa paligid.
Pero nang humupa ang dami ng tao, saka ko lang naramdaman ang gumagapang na pakiramdam sa balat ko—ang pakiramdam na may matang nakamasid sa akin.
Tahimik kong nilingon ang labas, pinakiramdaman ang paligid. Walang kahit anong k
