Visible
Chapter 42
It’s no use.
Sinabi kong lalayo na ako.
Sinabi kong magiging okay na sa akin na mawala sya.
Pero…
Nang malaman kong ilalabas nila ang picture na yun sa TV ay sya ang unang naisip ko.
At hindi ko na namalayan na tumatakbo na ako galing sa classroom namin papunta sa classroom nila.
I tried to stop her for hurting.
But I was too late.
And seeing her cry in pain breaks my heart into little pieces.
Ito ba ang kapalit ng pagpaparaya ko?
Ito ba ang kapalit ng pagtitiis ko? Ng sakripisyo ko?
Ang makita lang na umiiyak sa harapan ko sa sobrang sakit ang babaing pinalaya ko dahil akala ko ay magiging masaya sya sa bestfriend ko?
I clenched my teeth.
I clenched my teeth so hard that I’ve tasted blood.
And from this moment, I’ve decided.
Na mas mabuting maging akin
