บทที่ 25
คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วเขาก็เดินออกจากห้องนอน และไปเคาะประตูห้องนอนของเจ้าสาวในนาม เพราะอยากถามไถ่อาการป่วยของเธอ เนื่องจากเมื่อเช้าตอนที่กำลังนั่งร่วมโต๊ะอาหาร เขาบังเอิญเห็นเธอแสดงอาการเจ็บปวดออกมา ถึงแม้จะกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มอย่างรวดเร็วแต่เขาก็เห็นแน่นอน
“ทำอะไรน่ะ”
ชายหนุ่มหันไปมองด้านข้าง เห็นยอดดวงใจยืนทำหน้าทำสงสัยก็คลี่ยิ้มต้อนรับ “ผมมีเรื่องจะคุยกับลิก้านิดหน่อย”
“คุยอะไร” โชติรสรู้สึกเจ็บ ๆ คัน ๆ ที่หัวใจ เมื่อเห็นเขายืนอยู่ที่หน้าห้องนอนของพี่สาว
“คุยเรื่องของเรา”
“จะบ้าหรือไง!” เธอตวาดใส่เบา ๆ
“ผมล้อเล่น” เขาคลี่ยิ้มขำขันกับท่าทางวิตกจริตของเธอ “ผมจะคุยกับเธอเรื่องเอกสารต่างหาก”
“แล้วทำไมต้องมาคุยตอนกลางคืนด้วยล่ะ กลางวันคุยไม่ได้หรือไง”
“ก็กลางวันของผมหมดไปเพราะคุณแล้วนี่” เขาไม่พูดเปล่า แต่ยังทำตาหยาดเยิ้มกวาดใส่ตลอดเรือนร่างของเธอ
“ทะลึ่ง! มานี่เลย” เธ
