"เป็นอะไรไปน่ะแนท" ผมวางแก้วในมือลง พร้อมกับขยับเข้าไปนั่งโซฟาตัวเดียวกับเธอ
"ป้าคนนั้นเหมือนเขารู้จักแนท"
"ใช่ แนทอยากคุยกับป้าคนนั้นไหม เผื่อเขาจะ....."
"ไม่ !! แนทไม่อยากคุย แนทไม่อยากรู้ ต่อไปนี้แนทจะไม่ไปที่ซุปเปอร์มาเก็ตอีก !!!!"
เธอลุกขึ้นพูดเสียงดัง น้ำตาไหลเอ่อ แววตาของเธอสะท้อนความรู้สึกหลายๆอย่างที่ยากเกินจะคาดเดา
"โอเคแนท โอเคๆ" ผมดึงข้อมือเธอให้นั่งลงเหมือนเดิม แต่เธอยังคงแข็งขืนกับผม
"สัญญาก่อน ไนท์ต้องสัญญากับแนทว่าจะไม่ให้ใครมาพาแนทไป จะให้แนทอยู่ด้วย เราจะอยู่ด้วยกันนะไนท์ สัญญาสิ !!"
เธอนั่งลงและเขย่าตัวผม คาดคั้นเอาคำสัญญานั้นจากผม
"โอเคแนท ไนท์สัญญา" ผมยิ้มให้เธอ และชูนิ้วก้อยไปตรงหน้า เธอยื่นนิ้วก้อยของเธอมาเกี่ยวกับนิ้วของผม
เธอตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด ทำไมเธอถึงต้องกลัวครอบครัวของตัวเอง ทั้งๆที่ควรจะดีใจด้วยซ้ำ
"เดี๋ยวไนท์ต้องไปทำงาน 6 โมงถึงจะกลับ ทำกับข้
