*Chomphu talk*
ไออุ่นของแสงแดดยามเช้าสาดส่องมาถึงเตียงที่ฉันนอนอยู่ เตียงช่างนุ่ม นอนสบาย ต่างจากห้องของฉันลิบลับ ฉันบิดตัวไปมาและลืมตาตื่นขึ้นก็พบว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของฉันและไม่ใช่คอนโดของไนท์ หันไปข้างตัวก็พบว่าเขาหลับอยู่ข้างฉันในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน
ฉันนอนลงตามเดิมและพลิกตัวไปกอดเขาไว้ด้วยความคิดถึง กลิ่นกายของเขาถึงแม้จะเจือจางในความทรงจำ แต่ฉันจำความอบอุ่นนี้ได้ดี
"ตื่นแล้วเหรอ" เสียงของเขาเอ่ยถามขึ้น
"อื้ม ที่นี่ที่ไหนกันเหรอ ไม่คุ้นเลย" ฉันถามแบบไม่มองหน้าเขา ฉันรู้ดีว่าตอนนี้สภาพฉันมันดูไม่จืดสักเท่าไร ไม่อยากให้เขามาเห็นสภาพนี้ของฉัน แต่เขาเป็นคนเดียวที่พอจะช่วยฉันได้
"บ้านไนท์เอง ตื่นแล้วไปอาบน้ำเถอะ จะได้ลงไปกินข้าวกัน พ่อน่าจะรอแล้ว" เขาหยัดตัวลุกขึ้น ฉันจึงลุกตาม
"พ่อ ?"
"พ่อไนท์เอง ปะ อาบน้ำ" เขาหย่อนเท้าลงจากเตียงและเดินไปหยุดรอที่ปลายเตียง
ฉันเดินตามไป เห็นเงาสะท้อนต
