*Chomphu talk*
วันนี้ทั้งคุณลุงและไนท์ ออกไปทำงานกันหมด กว่าจะกลับก็เย็นๆค่ำๆ ฉันเดินลงมาจากห้องนอน ได้ยินเสียงป้าอิ่มอยู่ในครัว กะว่าจะชวนคุยเล่นแก้เหงาเสียหน่อย
"อ้าว คุณชมพู วันนี้จะรับอะไรดีคะ ป้าจะเตรียมให้ ส่วนคุณท่านกับคุณไนท์รับแค่กาแฟก็ออกไปกันแล้วล่ะค่ะ" ป้าอิ่มวางมือจากมีดที่กำลังหั่นผักและหันมาถามฉัน
ป้าอิ่มมักจะถามฉันก่อนเสมอว่าฉันจะกินอะไร เพราะไม่ใช่ทุกเมนูที่ฉันจะกินได้ บางครั้งฉันต้องเสียมารยาทกลางโต๊ะอาหารวิ่งออกมาอาเจียน
"ข้าวต้มกุ้งแล้วกันค่ะป้า ง่ายดี" ฉันตอบพลางเดินไปเปิดตู้เย็นรินน้ำดื่ม
"ได้ค่ะ คุณชมพู ว่าแต่คุณเป็นแบบนี้นานแล้วเหรอคะ" ป้าอิ่มหันมาถามฉันด้วยสีหน้าจริงจัง
"หือ? แบบไหนคะ"
"ก็ที่อาเจียนเวลาได้กลิ่นอาหารไงล่ะคะ"
"อ๋อ เพิ่งเป็นพักหลังๆนี่เองค่ะป้า สงสัยช่วงนี้ชมพูเครียดๆ ร่างกายก็เลยแปรปรวนไปหมด ไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกค่ะ" ฉันยิ้มตอบป้าอย่างจริงใจ
