*Chomphu talk*
หลังจากวันนั้นที่ฉันบอกทุกคนเรื่องที่ฉันกำลังจะมีทายาทให้พวกเขา คุณลุงก็จัดงานแต่งให้ฉันกับไนท์อย่างง่ายๆตามความต้องการของฉัน ในงานมีเพียงเพื่อนของไนท์ เพื่อนของคุณลุง ซึ่งก็คือเพื่อนของพ่อฉันด้วยเหมือนกัน จนถึงตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมา 6 เดือนแล้ว
"คุณชมพูอย่าเดินมากเลยนะคะ ป้ากลัวว่าคุณหนูน้อยจะเป็นอะไร" ป้าอิ่มเดินเข้ามาหา เมื่อเห็นฉันกำลังเดินอุ้ยอ้ายลงมาจากห้องนอน
"ป้าจะให้ชมพูอยู่แต่ในห้องเหรอคะ เบื่อแย่ อีกอย่างคุณหนูน้อยของป้าคงอยากได้อากาศบริสุทธิมากกว่าอากาศในห้องนะคะ" ฉันก็ยังคงเป็นฉัน ถึงแม้กำลังจะเป็นแม่คน แต่ความดื้อไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย
"ก็ได้ค่ะ แต่อย่าเดินไปไหนไกลนะคะ" ฉันตกปากรับคำป้าอิ่ม แล้วเดินจากมา
ตั้งแต่คราวก่อนที่ฉันเซ็นยกหุ้นส่วนให้กับป้า พวกเขาก็ไม่มารังควานฉันอีก รวมถึงเรื่องที่คุณลุงบอกว่าจะเป็นคนรับซื้อกิจการนั้นคืนมาให้ฉัน ทุกสิ่งเงียบหายไปตามกา
