*Chomphu talk*
เป็นเวลาอาทิตย์กว่าแล้วที่ฉันมักจะหงุดหงิดจนทุกคนในบ้านสังเกตได้ เหตุเพราะมีบุคคลไม่พึงประสงค์เดินกรีดกรายไปมาอยู่ในบ้านเดียวกันกับฉัน
"ข้าวของเครื่องใช้พร้อมไหมหนูชมพู อีกไม่กี่วันแล้วนะ" คุณพ่อเอ่ยถามขึ้นในมื้อเย็นวันหนึ่ง
"พร้อมค่ะคุณพ่อ ไนท์เขาเตรียมไว้ตั้งแต่เดือนก่อนแล้วล่ะค่ะ" ฉันตอบพลางหันไปยิ้มให้ไนท์ ไนท์เองก็วางมือจากช้อนมาลูบท้องของฉันไปมา
"โอ๊ย จะยินดีปรีดาอะไรกันนักหนา กะอีแค่เด็กคนเดียวจะเกิด" เสียงแหลมนั้นเอ่ยขึ้นลอยๆพลางตักข้าวเข้าปากอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว
"พูดอะไรน่ะแพร พวกเราจะดีใจแล้วมันยังไง ก็ในเมื่อเด็กที่จะเกิดคือลูกของผม และเขาก็บริสุทธิ์ ไม่สกปรกโสโครกเหมือนเธอ!!" ไนท์ตวาดลั่นจนฉันเองก็แอบตกใจไม่น้อย
"พอเถอะๆ รีบกินซะ จะได้พากันขึ้นไปพักผ่อน" คุณพ่อเอ่ยเสียงปรามเป็นการห้ามทัพ แต่ทว่าสายตานั้นไม่หยุดที่จะจ้องมองมาที่ฉันอย่างเอาเรื่อง
หลังมื้อเ
