BABA
Yavaşça Asmin’in yanına ellerinden tuttum. “Hadi kalk, artık buradasın, güvendesin,” dedim sakin bir sesle. Asmin önce bana şaşkın bakışlarla baktı, sonra gözlerinden süzülen yaşlarla titreyerek tekrar bana sarıldı. Onu yerden kaldırdım ve ona destek olarak eski odasına götürdüm. Adımlarımız sessizdi; en azından bir an için de olsa güvende olduğunu bilmek içimi rahatlattı. Odaya girdiğimizde Asmin, eski yatak ve eşyalarını görünce biraz nefes aldı. Ben de onu yatağa oturtup yanına oturdum, omzuna elimi koydum. Hıçkırıklarına engel olmadım; ağlamasına izin verdim. O sırada kapı yavaşça açıldı ve Süreyya Anne içeri girdi. Gözleri yaşlı, yüzünde derin bir hüzün vardı. Asmin’i görünce koşar adım yanına geldi ve onu kollarına aldı. “Ah yavrum… ne çekmişsin sen,” dedi hıçkırıklarla. Asmin de a
- Writer
