YENİ İŞİM
Asmin Bir hafta geçmişti o ilk heyecanlı günün üzerinden. Zaman, hem hızlı hem de yavaş geçmiş gibiydi; rafların yerleşimi, vitrin düzenlemeleri, renkli seramiklerin yerleştirilmesi, bakır tabakların parlatılması… Her şey benim dokunuşlarımla şekillenmişti. Sabah güneşi dükkânın camından içeri süzüldüğünde, sanki bütün çarşı beni izliyormuş gibi bir his vardı içimde. O güne kadar hissettiğim her boşluk, her kayıp, bu sabah yerini tatlı bir heyecana bırakmıştı. Rafların arasından geçerken parmak uçlarımı üzerlerinden gezdirdim. Burada bir tabak, orada bir cam biblo… Her bir parça sanki kendi hikâyesini anlatıyordu ve ben o hikâyelerin anlatıcısı olacaktım. Gözlerim vitrine takıldığında, renklerin, ışığın ve hayallerimin dansını gördüm. Kalbim hızlı hızlı atıyordu, ama korku yoktu artık; y
- Writer
