AŞK
Kuaförden çıktığımda saçlarımın ve yüzümün değiştiğini görmek bana hafif bir mutluluk vermişti. Bir yıl boyunca ertelediğim bu an, sonunda benim olmuştu. Kendimi aynada uzun uzun izledim; biraz daha canlı, biraz daha taze görünüyordum. Saçlarımın her teli parlıyordu sanki, yüzümde hafif bir gülümseme oluştu. Yıllardır üzerimde taşıdığım yorgunluk ve stres bir nebze olsun azalmış gibiydi. Bu küçük değişiklik, bana kendime ait bir alanı hatırlatmıştı; Miran Efe, Sarvan ve diğerlerinin arasında kaybolmuş benliği hatırlatmıştı. Arabama bindiğimde derin bir nefes aldım. Serdar abi arabanın kapısını açarken hâlâ gülümsüyordu. “Sağ ol Serdar abi, kuaföre gitmem gerekiyordu. Erteleyerek neredeyse bir yıl oldu.” “Biliyorum gelin kızım, unutmadım,” dedi sakin bir sesle, arabayı çalıştırırken. Gözl
- Writer
