ตอนที่ 73
ปากอย่าง...ใจอย่าง
หากบอกว่าฉันไม่ผิดหวังเลยมันคงไม่ใช่ ใจฉันเจ็บจะตายชัก แต่ทำไงได้...ฉันมันเป็นแค่ผู้หญิงบำเรอให้เขาคลอเคลียร่างกายก็เท่านั้น จะไปมีหน้ามีตาคู่ควรเขาได้ไงกัน สุดท้ายก็ได้แต่เลือกเดินฝ่าวงล้อมออกมาพร้อมแม่บ้านที่ช่วยกันไม่ห่าง...
“เกิดอะไรขึ้นตรงนี้”
ทว่า...จู่ ๆ ผู้คนที่ออมาดูฉัน เมื่อได้ยินเสียงของคน ๆ หนึ่งที่ดังจากด้านหลังต่างก็แหวกทางพร้อมกับปรากฏคุณตาคนนั้นที่นั่งรถเข็นมาโดยมีคุณสิงห์เป็นคนเข็นให้ ท่านมองมาที่ฉันกวาดตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงที่เป็นห่วงเป็นใยกัน
“แม่หนู...” ฉันมั่นใจว่าคุณตาคนนี้ที่ฉันเคยช่วยท่านไว้ตอนก่อนเริ่มงานเรียกฉัน ทว่า...แพรวที่กอดแขนเควินอยู่ถึงกับละแขนจากเขาฉีกยิ้มกว้าง เดินเข้าไปหาคุณตาทันที
“คะคุณตา...แพรวอยู่นี่ค่ะ”
“หืม...ตาไม่ได้เรียกหนูแพรว ตาเรียกแม่หนูคนนั้น” คุณตายกมือปราบแพรวก่อน จากนั้นท่านก็ช
