ตอนที่ 57
คนเอาแต่ใจ
(ทางด้านเควิน)
เมื่อเขาเห็นว่าใบหนาดหลับสนิทในอ้อมอกเขาไปแล้วนั้น เควินก็ค่อย ๆ คลายกอดออกเล็กน้อย เขาผละออกเพื่อมองใบหน้ายามหลับใหลของเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกบางอย่าง กำแพงที่มองไม่เห็นถูกฉาบบาง ๆ ไว้ในความสัมพันธ์ของพวกเขา
“เฮ้อ...” เขาถอนหายใจก่อนจะค่อย ๆ เอื้อมมือไปดึงเสื้อยืดที่กองอยู่เหนือเนินอกของเธอลงมาปิดให้เหมือนเดิม และจัดการสวมกางเกงขาสั้นให้เธออย่างเบามือเพื่อไม่ให้เธอตื่นขึ้นจากการหลับนี้
ทว่า...ในจังหวะนั้นเอง สายตาของเขาก็กลับไปจ้องรอยปานแดงรูปร่างประหลาดที่ไม่เหมือนใครตรงไหล่ของเธออีกครั้ง
เควินชะงักไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาของเขาหรี่ตาลงด้วยความสับสนอย่างแรง เขายกนิ้วมือนั้นลูบไล้ไปตามรอยปานแดงนั้นอย่างพินิจ
“ปานแดงนี้ คุ้นตาฉิบหาย” เควินพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ นัยน์ตาจ้องมองใบหนาดด้วยความรู้สึกเต็มไปด้วยคำถามมากมายนัก “หวังว่า
