ตอนที่ 63
งานเลี้ยง...
‘ทำไมเขาต้องโทรมาหาฉันด้วย นี่ยังไม่ข้ามวันด้วยซ้ำนะ’ ฉันพึมพำในใจ
“นายโทรมามีธุระอะไรเควิน ฉันเพิ่งจะกลับมาถึงบ้านไม่กี่ชั่วโมงนะ จะไม่ให้ฉันได้พักผ่อนเลยรึไงกัน” ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเมื่อต้องถูกปลุกทั้งที่หลับไม่อิ่ม แถมยังมาจากตัวต้นเหตุอีก
(นี่มันก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว อย่ามาสำออย)
“แล้วโทรมามีอะไร”
(ฟังนะ...พรุ่งนี้เธอต้องมางานเลี้ยงตระกูลฉัน)
สิ้นคำเขาสมองฉันก็เกิดคำถามทันที คิ้วขมวดด้วยความสงสัย
“งานเลี้ยง? งานเลี้ยงอะไรกัน ฉันไม่ไป...ฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว อยากนอนพักสักสามสี่วัน นายไม่เรียกกันได้ไหม”
(นี่กูไม่ได้ขอร้องนะเว้ย กูสั่ง) เควินสวนกลับคำว่ากูขึ้นมาเสียงแข็ง ก่อนจะพูดต่อ (ถ้าเธอไม่มา...เอางั้นก็ได้ แต่กูจะป่าวประกาศไปทั่วทั้งมหาลัยและที่หน้าร้านบะหมี่ของเฮียซ่งว่ามึงเป็นผู้หญิงของกู กูเอาท่าไหนมาบ้าง ครางชื่อกูไปกี่ครั้ง)
“ไอ้เด็ก
