ตอนที่ 64
งานเลี้ยง
ฉันเดินขึ้นบันไดขึ้นไปยังห้องนอนชั้นสอง คำพูดของพ่อชักจะมีนัยยะแฝงอยู่ตลอด ทำเอาสมองฉันต้องคอยประมวลผลอยู่ตลอดเวลาว่าพ่อกำลังจะสื่ออะไรให้ฉัน
แต่ในเมื่อคนเป็นพ่อมั่นใจขนาดนั้นว่าทางนี้จะทำให้พวกเราปลอดภัย ฉันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องดื้อด้านไม่ทำตามล่ะนะ
ฉันปิดประตูห้องลง ลงกลอนอย่างดี ก่อนจะค่อย ๆ วางกล่องหรูหรานั่นลงอย่างเบามือ นัยน์ตาฉันนะเป็นประกายตั้งแต่เห็นกล่องและชื่อแบรนด์นี้ตั้งแต่ต้นแล้วล่ะ แถมยังคาดหวังกับชุดในนั้นด้วย
และเมื่อฉันเปิดกล่องนั้น...
“เชี่ย...นี่มัน...”
วินาทีที่ชุดด้านในปรากฏแกสายตาฉัน ฉันถึงกับเบิกตาโตอุทานออกมา ชุดเดรสสีสวยที่เย็บอย่างประณีตสีขาวครีมวาววับระยิบระยับด้วยงานปักเลื่อมเพชรคริสตัลตรงบริเวณช่วงสวนเว้าโค้ง และสายคล้องไหล่ที่ฉันเคยเห็นในสื่อ ชุดนี้น่ะอยู่ในความจำของฉันเป็นหนึ่งในชุดคอลเลคชันแบรนด์ระดับโลกซึ่งมีไม่มี่ตัวในโลกนี้
