EPILOGUE Part 1
Domenico Bernardini
11 years old…
“Domenico magtago ka.” takot na hinila ako ni Mama pataas ng bahay. Pero bago pa man kami makataas ay biglang nasira ang pintuan sa sala. Napasigaw kami ni mama ng lumusob ang mga armadong lalaki. Mga nakatakip ang mga mukha nila.
Hinila nila sa akin si Mama habang ako naman nagpupumiglas sa kanilang mga kamay. Puno ng takot ang buong katawan ko ng tutukan nila ako ng baril.
“Ang ganda pala ng babae ni Don Bernardini.” Halakhak ng armadong lalaki. Kapa nito ang mukha ni Mama habang naiiyak si mama na inilalayo ang mukha. Nagdilim ang mga mata ko ng kapain nito at sirain ang bistida ng mama.
“Huwah niyo siyang hahawakan!” galit na galit na sigaw ko. Sinipa ko sa tagiliran ang humahawak sa akin. Napaungol ito sa sakit. Kinagat ko din
