18
อ้อมกอดที่คุ้นเคย
{ Part : กอหญ้า }
ความรู้สึกหนักอึ้งที่หัวทำให้ฉันเปิดเปลือกตาขึ้นมามอง ปรากฏว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าคือเพดานห้องสีขาวคล้ายกับห้องพยาบาล พอกวาดสายตามองบริเวณรอบก็ไม่เห็นใครอยู่ ภายในห้องพยาบาลมีแค่เตียงของฉันที่นอนอยู่เพียงลำพังเท่านั้น พอมองออกไปผ่านหน้าต่างของห้องก็เห็นว่าท้องฟ้ากลายเป็นสีเข้มแล้ว นี้หลับไปนานขนาดนั้นเลยหรอ ?
“อาการดีขึ้นไหมคะ” ในขณะที่ฉันกำลังนอนนึกเสียงของใครบางคนก็เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับเสียงฝีเท้าของเธอที่เดินเข้ามาภายในห้องพยาบาล
“….” ฉันพยักหน้าตอบเพราะแม้แต่แรงจะเอ่ยปากพูดก็ยังจะไม่มี
“ค่อย ๆ ลุกขึ้นค่ะ” พยาบาลประจำห้องของที่นี่ตอบพร้อมกับเดินเข้ามาพยุงให้ฉันลุกขึ้นจากเตียงนอน
“ใครเป็นคนอยู่ดูแลฉันเหรอคะ”
“รุ่นพี่ในคณะค่ะ เธอคอยเช็ดตัวให้และเช็กอาการอยู่ตลอดจนคุณหลับไป” รุ่นพี่ที่บอกก็คงเป็นพี่ผิง
“เธอได้บอกอะไรไหมคะ”
“เธอบอกว่าถ้าคุณฟื้
