20
กางเกงในแฉะ NC+++
“คะ…?”
“ได้ยินไม่ชัดรึไง”
“แต่ว่า…ทำตรงนี้มัน”
“ไม่ใช่เขตของกิจกรรม ไม่มีใครผ่านมาเห็น”
“คือ..” เสียงหวานเอ่ยออกมาด้วยนํ้าเสียงติดขัด เธอไม่พร้อมทำตรงนี้แล้วก็ไม่อยากทำด้วย
“คงไม่อยากถูกปล่อยทิ้งไว้คนเดียวหรอกใช่ไหม” ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว ออกไปช้าก็ต้องโดนทำโทษหนักแน่นอน หากถูกปล่อยทิ้งคนเดียวก็คงหาทางออกจากป่าไม่ได้ คงได้กลายเป็นผีนอนเฝ้าอุทยานกันพอดี กอหญ้านึกกับตนเองก่อนจะตัดสินใจพยักหน้าตอบอย่างจำใจ
“ค่ะ” ใบหน้าเรียวใสพยักหน้าตอบก่อนจะเดินเข้าไปในกระท่อมไม้หลังไม่ใหญ่มาก ซึ่งกระท่อมก็อยู่บนชั้นสองและมีบันไดเก่า ๆ ขึ้นไปสองสามขั้น พื้นเป็นไม้ค่อนข้างขรุขระ ภายในกระท่อมมีช่องลมเปิดขึ้นเพื่อให้อากาศพัดเข้ามา
“ถอดออก” พอประตูของกระท่อมบานเล็กถูกปิดลง เฮดว๊ากอย่างเขาก็เอ่ยสั่งออกมา กอหญ้านั่งคุกเข่าลงข้างกายร่างหนาก่อนจะใช้มือปลดกระดุมเสื้อช็อปที่เหลือออก
