Hasan hocanın beni kurtardığı o bilmediğim alemden sonra içimde ki korkular kısmen azalmıştı ama halen tümüyle geçmiş değildi. Annem olan Ezeyaa zaman zaman bana ulaşıyor beni özlediğini ve sevdiğibni söylüyordu. Bazense rüyalarımda beraber oluyorduk. Normal anne kızlar gibi kırlarda gülüşüyorduk. Rüya olsa bile çok değerli anlardı. Hasan hoca bugün bir misafirinin geleceğini söylemiş ve benim eğitimimle o kişinin ilgileneceğini söylemişti. Merakla bekliyordum gelecek öğretmeni. Bana neler öğretecekti ki?
Akşam olmuş bahçeden içeri girmiş yemeğimizi yiyorduk.
"Cemre kızım sana verdiğim kitapları okuyor musun?"
"Evet hocam okuyorum."
"Çok güzel o kitaptaki ayetleri ezberlemen gerekiyor davetlerde yada göndermelerde ezberden hızlı hızlı okuman gerekecek." dedi. sanırım 3 harflilerden b
