จะไม่รักได้อย่างไร

บทที่ 5 [1/2]

"คุณพ่อ! คุณแม่!"

เด็กน้อยที่เห็นว่าใครมาก็รีบปรี่เข้าหาคนเป็นพ่อเป็นแม่โดยไม่กลัวว่าตัวเองจะเปียกตามไปด้วย ในขณะที่สุขใจก็รีบโผล่เข้ากอดลูกสาวด้วยความคิดถึง

ไม่ได้เจอหน้ากันสามวัน…ลูกสาวของเธอไม่ได้ผอมลงไปสักนิด กลับกัน…ดูเหมือนกันแก้มยุ้ยๆ ของลูกสาวจะเต่งขึ้นเล็กน้อยคงเป็นเพราะว่านวินให้ปันรักกินข้าวกินขนมมากกว่าปกติอย่างแน่นอน

"เป็นยังไงบ้างคะ? อยู่กับพี่วินดื้อหรือเปล่า? "

"ไม่ดื้อเลยค่ะ!"

สุขใจรีบตอบทันที เธอไม่กล้าบอกกับแม่ว่าเมื่อวานตอนไปตกปลาบนเรือเธอพลัดตกน้ำทะเล โชคดีที่ใส่เสื้อชูชีพและนวินก็กระโดดน้ำตามไปติดๆ เธอจึงรอดปลอดภัยอยู่ถึงตอนนี้และอีกหลายๆ สถานการณ์ที่คนเป็นพี่ชายจำต้องช่วยเธอจากนิสัยดื้อซนที่ไม่เคยอยู่นิ่ง

"เหนื่อยไหมวิน? ขอโทษที่ต้องให้ดูแลน้องคนเดียวหลายวันเลย"

"ไม่เหนื่อยเลยครับ"

นวินระบายยิ้มบางตอบคำถามสุขใจ ถึงปากจะบอกว่าไม่เหนื่อยแต่ร่องรอยใต้ตาที่คล้ำเล็กน้อยนั้นก็ทำให้ปราณนทีกับสุขใจรู้ว่าอีกฝ่ายคงจะเหนื่อยไม่น้อยเลยเพราะการดูแลเด็กน้อยไม่ใช่เรื่องง่ายโดยเฉพาะเด็กดื้อและซนอย่างปันรัก เรื่องนี้ทุกคนรู้ดีแต่นวินก็ทำได้ดีและดีมากเสียด้วยเพราะลูกสาวของพวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร มิหนำซ้ำยังแก้มเต่งมากกว่าเดิมเล็กน้อย

"ทำดีมากแล้วล่ะ เห็นอย่างนี้แล้วในอนาคตฉันก็หายห่วงถ้าหากต้องให้แกดูแลปันรัก"

สัมผัสจากอุ้งมือเย็นเฉียบของปราณนทีที่วางลงบนหัวของนวินนั้นทำให้เขายิ้มออกมา ทั้งที่มือของปราณนทีเย็นถึงเพียงนั้นแต่น่าแปลกที่หัวใจของเขากลับอุ่นซ่านขึ้นมาเมื่อได้รับความไว้วางใจให้ดูแลคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตทุกคน

"ผมจะดูแลน้องให้ดีที่สุดครับน้าปราณ"

คล้ายกับคำมั่นสัญญาที่หนักแน่นและเขาจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าสิ่งที่เขาพูดในวันนี้มันไม่ใช่เพียงแค่ลมปากเท่านั้นแต่มันคือสิ่งที่เขาจะทำไปชั่วชีวิต…

::

::

หลังจากเรื่องวุ่นวายเมื่อสัปดาห์ก่อนถูกจัดการเรียบร้อยแล้วและสถานการณ์ก็กลับมาเป็นปกติ ปันรักกับนวินก็กลับมาเรียนอีกครั้งและตอนนี้เขาก็พาเธอมายังห้องพยาบาลเพื่อให้คุณหมอดูบาดแผลหกล้มเมื่อสัปดาห์ก่อน

"แผลหายดีแล้วล่ะ เหลือแค่รอให้สะเก็ดมันหลุด แล้วก็อย่าไปเกาล่ะ เข้าใจไหมคะ?"

คุณหมอประจำห้องพยาบาลในโรงเรียนถามเด็กหญิงปันรักที่พยักหน้ารับตาใส

"เข้าใจค่ะ!"

ตลอดหลายวันที่อยู่บนเกาะถึงปันรักจะเล่นน้ำทะเลทุกวันแต่นวินก็แปะปลาสเตอร์กันน้ำให้เธอเพื่อป้องกันเชื้อโรคเข้าแผลและโชคดีที่แผลของเธอมันแห้งและกำลังตกสะเก็ดแล้ว

"แล้วก็นี่ยาทาแผลเป็น ทาทุกเช้าเย็นหลังอาบน้ำล่ะ"

หลอดยาขนาดเล็กถูกยื่นให้กับนวินที่รับไว้พร้อมกับคำขอบคุณ หลังจากเสร็จธุระตรงนี้แล้วเขาก็ขอตัวพาปันรักกลับไปส่งที่ตึกเรียนเมื่อถึงเวลาที่เธอต้องนอนพักกลางวันแล้ว ส่วนเขาก็ต้องเข้าเรียนคาบบ่าย

"ตอนเย็นรอพี่อยู่ที่นี่นะครับ"

"ค่า~"

เด็กน้อยจ้ำม่ำขานรับเสียงใสและก่อนจะเข้าห้องก็โบกไม้โบกมือให้กับพี่ชายที่ยืนรอส่งน้องสาวเข้านอนกลางวัน เมื่อเห็นว่าปันรักอยู่ในการดูแลของคุณครูประจำชั้นแล้วเขาก็เดินกลับมายังตึกเรียน

แม้นวินจะขาดเรียนไปหลายวันแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขาที่จะตามเนื้อหาการเรียนในภายหลัง จริงๆ แล้วมันแทบไม่ได้ส่งผลกระทบกับเขาเลยเพราะเนื้อหาที่คุณครูสอนในแต่ละครั้งนั้นเขาเรียนรู้มาหมดแล้วจากการอ่านและศึกษาด้วยตัวเอง แต่ที่ต้องมาโรงเรียนนั้นเป็นเพราะปราณนทีอยากให้เขาเข้าเรียนเหมือนกับเด็กทั่วไป ในเมื่อผู้มีพระคุณต้องการเช่นนั้นเขาก็ไม่คิดขัดใจและยินดีที่จะทำตามเพราะรู้ว่าปราณนทีกับสุขใจหวังดีและมันก็เป็นโอกาสที่เขาควรจะคว้าไว้เช่นกัน

สำหรับนวินแล้วโรงเรียนไม่ใช่สิ่งที่น่าสนุกหรือตื่นเต้นแต่อย่างใด เมื่อก่อนจิตใจเขามุ่งแต่อยากจะกลับบ้านไปหาปันรักเท่านั้น แต่ทว่าตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไปเมื่อปันรักถึงเกณฑ์เข้าเรียนแล้วและเธอก็ยังเรียนอยู่โรงเรียนเดียวกับเขา

ปีนี่เป็นปีแรกที่นวินรู้สึกว่าการมาเรียนไม่ใช่เรื่องน่าเบื่ออีกต่อไปเพราะหลายครั้งเด็กซนอย่างปันรักก็หาเรื่องปวดหัวให้กับเขาอย่างการมุดรั้วมาหาเขาถึงตึกเรียน หลายครั้งก็อ้างว่ามาหาเพราะคิดถึงทั้งที่ความจริงแล้วเธอแค่อยากมากินข้าวที่โรงอาหารของเด็กโต เพราะที่นี่มีอาหารหลากหลายให้เลือกทานมากกว่าโรงอาหารเด็กเล็กที่มีแต่ของจืดๆ

นวินยิ้มเพียงคนเดียวเมื่อนึกถึงวีรกรรมแสบสันของน้องสาวตัวเอง เขายกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลาก่อนจะถอนหายใจออกมาเบื่อหน่ายเมื่อเห็นว่ายังเหลือเวลาอีกตั้งหลายชั่วโมงกว่าจะไปรับเด็กแสบกลับบ้าน

"เมื่อไหร่จะสี่โมงเย็น"

สิ่งที่ทำได้คือการบ่นพึมพำเพียงคนเดียวเท่านั้น นวินเตะดินเตะฝุ่นอย่างเบื่อหน่ายจนกระทั่งถึงห้องเรียนและตอนนั้นเองที่เสียงกริ่งเข้าเรียนก็ดังขึ้นมาพอดีบ่งบอกว่าตอนนี้ถึงเวลาเรียนคาบบ่ายแล้ว…

นวินสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ พยายามจะไม่คิดถึงหน้ากลมๆ ของปันรักและเขาก็ได้แต่ท่องในใจเอาไว้ว่าอดทนอีกแค่สามชั่วโมงเท่านั้น หลังจากนั้นเขาก็จะได้เจอกับเด็กแสบแล้ว!

===============

#มีคนติดน้องว่ะแกรรรรรร

พี่ๆ ที่รักช่วยรบกวนคอมเมนต์ + กดหัวใจให้จี๊ดหน่อยนะคะ

ฝากพี่ๆ กดติดตามต๊อกๆ ให้น้องจี๊ดหน่อยได้ไหมคะ?

https://www.tiktok.com/@tuakrajitrit