"เจอกันตอนเย็นนะครับ"
นวินบอกกับปันรักเหมือนกับทุกครั้งเมื่อเขามาส่งเธอที่โรงเรียน ปันรักพยักหน้ารับยิ้มๆ และไหว้เขาก่อนจะปิดประตูรถ แต่ระหว่างทางเดินใครบางคนก็เข้ามาตะครุบทางด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว
"แฮร่!!! "
"อุ้ยแม่แหก! "
ปันรักอุทานออกมาด้วยความตกใจก่อนจะหันไปตีไหล่ ‘เชอรี่’ เพื่อนสนิทที่เป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษ
เชอรี่หัวเราะร่าอย่างตลกชอบใจที่แกล้งปันรักให้ตกใจได้
"ฮ่าๆๆๆ ตกใจขนาดนั้นเชียวเหรอยัยปัน"
"ก็เออน่ะสิ! "
ปันรักกระแทกเสียงอย่างแง่งอนแต่เชอรี่รู้ว่าเพื่อนเธอไม่ใช่คนโกรธอะไรจริงจังจึงเปลี่ยนเรื่องคุยไปเรื่อย
"พี่วินมาส่งเหรอ? "
"ช่าย~"
สองเพื่อนรักเดินทอดน่องไปยังใต้อาคาร พวกเธอมาก่อนเวลาเข้าแถวเพราะอย่างนั้นจึงไม่ได้เร่งรีบเดินแต่อย่างใด
"เมื่อกี้ฉันเห็นแวบๆ ตอนแกเปิดประตูลงรถ จะว่าไปแล้วไม่ได้เจอพี่วินนานแล้วเหมือนกันนะเนี่ย"
แม้นวินจะมาส่งปันรักที่โรงเรียนเป็นป
