"น้องเพียงออเป็นนักศึกษาป.โท น้องออครับนี่ไอ้วัชเพื่อนพี่ มันมาทำด็อกเตอร์หลายปี ใกล้จบแล้วครับ" สีหราช เพื่อนสนิทของชายหนุ่มกล่าวแนะนำหญิงสาวให้รู้จักกับศิวัช ในงานเลี้ยงของคนไทยที่สถานทูตไทยจัดขึ้นทุกสามเดือน
"สวัสดีค่ะ พี่วัช" เธอทักทายเขา
จากนั้นความสัมพันธ์ของทั้งสองรุดหน้าอย่างรวดเร็ว หญิงสาวมักจะใช้เวลาว่างจากการเรียนนัดพบศิวัชที่ห้องสมุดหรือโรงอาหารเสมอ จนกระทั่งเขาชวนเธอไปที่อพาร์ทเม้นท์ของเขาแทนในระยะหลังๆ แม้ไม่มีคำบอกรักหรือการขอคบกันอย่างเป็นทางการ แต่อรุณีมาลาก็มองโลกในแง่ดีว่าการกระทำสำคัญกว่าคำพูด
บ่ายวันหนึ่งเธอมาหาเขาตามปกติ ซึ่งหญิงสาวจะมาหาเขาที่ห้องสัปดาห์ละ 2 วันหลังจากที่ทานอาหารกันแล้ว หญิงสาวช่วยเขาเก็บล้างของในครัว
"อุ๊ย พี่วัช" เธอสะดุ้งเมื่อท่อนแขนแข็งแรงสอดมากอดรอบตัว ในขณะที่เธอยืนหน้าซิงค์ล้างจาน ไออุ่นที่แนบชิดมาจากด้านหลังทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก
"อย่าเพิ่งล้างเลยครับ คุยกับพี่ก่อนดีกว่า" เขาจับผมยาวของเธอปัดไปอีกทาง ฝังจมูกลงไปตามซอกคอขาวผ่อง เขาเอื้อมมือปิดน้ำจับตัวเธอให้หันหน้ากลับมาหาเขา
จูบแผ่วเบาที่ริมฝีปากก่อนจะเพิ่มดีกรีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเธอยืนไม่อยู่ต้องใช้สองมือเกาะร่างเขาไว้แน่น ศิวัชสำรวจไปทั่วร่างแน่งน้อยนั้นอย่างใจเย็น
"อย่าค่ะพี่วัช" เสียงเธอเบาหวิวจนแทบไม่ได้ยิน
"ทำไมล่ะครับ ออไม่อยากให้พี่ทำเหรอ" เขาถามพึมพำกับใบหูบาง หญิงสาวหน้าแดงก่ำกับคำถามของเขา เมื่อเธอไม่ตอบเขาจึงอุ้มร่างบางขึ้นออกจากห้องครัว ตรงเข้าไปที่ห้องนอนของเขาเอง
ศิวัชวางร่างของเธอลงบนที่นอนอย่างนุ่มนวล เลิกชายเสื้อเธอร่นขึ้นไปตามช่วงตัวจนมันหลุดไปจากศีรษะของเธอ เขาจูบลงที่แอ่งชีพจรดูดดุนผิวเนื้อบางๆ จนมันเป็นรอยคิสมาร์ก มือข้างหนึ่งสอดเข้าใต้แผ่นหลังสะกิดตะขอบราให้หลุดจากกัน
ทรวงอกกลมกลึงขนาดพอดีตัว ปรากฏต่อสายตาเขาอดใจไม่ได้ที่จะใช้ลิ้นสากลากเลียไปตามผิวเนื้อนั้น ยอดบัวหดชูชันเรียกร้องให้เขาหยอกล้อกับมันเนิ่นนาน
อรุณีมาลาบิดตัวเป็นเกลียวทันทีที่ลิ้นของเขาแตะแต้มไปตามทรวงอกสล้าง สมองเธอขาวโพลนไม่หลงเหลือความยับยั้งชั่งใจใดๆ เหลืออยู่ ศิวัชถอดเสื้อยืดที่สวมอยู่ก่อนจะกลับมาซุกซบกับปทุมถันคู่งาม
หญิงสาวลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของเขา เธอกัดฟันแหงนหน้าเมื่อเขาใช้ปลายลิ้นตวัดยอดอกหายเข้าไปในปาก