ไทเลอร์ลวงรัก

Part-6

อลิซนั่งตัวเกร็งอยู่บนรถของไทเลอร์โดยมีรูมเมทอย่างส้มส้มนั่งอยู่ข้างๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเรื่องบังเอิญหรืออะไรที่ทำให้คุณหนูอลิซต้องมานั่งบนรถของคนที่แกล้งเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน บางทีก็สงสัยว่าเธอไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจหรือเปล่า เขาถึงต้องมาแกล้งเธอแบบนี้

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงร้านประจำที่อยู่แถวหอพัก เป็นร้านที่อลิซมากับป้าอรเมื่อวาน แต่ตอนนี้รู้สึกว่านักศึกษาจะนั่งเต็มทุกโต๊ะเลยหล่ะ ก็ป้าแกทำอาหารอร่อยหนิ ทำข้าวผัดอร่อยไม่แพ้ป้าอรเลย อลิซรู้สึกถูกใจกับร้านนี้มากๆ

"เด็กใหม่เหรอวะ!!"

ขณะที่เรากำลังเดินเข้ามาในร้าน ก็มีเสียงผู้ชายที่นั่งอยู่ที่โต๊ะระหว่างทางถามขึ้นมา แต่ไม่มีใครตอบสักคน ส่วนคนที่เป็นจุดสนใจอย่างอลิซก็ได้แต่เดินตามไปเงียบๆ โดยมีเสียงแซวขึ้นมาให้ได้ยินตลอดทาง

"อย่าไปสนใจเลย พวกนั้นก็เห่าแบบนี้ทุกคน"ส้มส้มพูดขึ้นมาก่อนที่เราจะเดินมาถึงที่โต๊ะ

"ไม่ได้เอาตูดมาเหรอ?"บีน่าพูดขึ้นมาเมื่อพวกเขาได้ที่นั่งกันแล้ว ส่วนอลิซก็ได้แต่ยืนงง เพราะไม่รู้จะนั่งตรงไหนดี ระหว่างข้างๆ บีน่าหรือจะเป็นที่ว่างข้างๆ ไทเลอร์ สุดท้ายอลิซก็เลือกที่จะนั่งข้างๆ บีน่า เพราะอะไร..ทุกคนน่าจะรู้นะ

"วันนี้ที่รักของพี่อยากกินอะไรครับ"เสียงของซีเจย์ถามสาวสวยที่นั่งอยู่ข้างๆ แต่จะเรียกว่าข้างๆ คงไม่ถูก เรียกว่าอยู่ในอ้อมแขนน่าจะดีกว่า แต่เอ๊ะ!!หรือว่านั่งบนตัก

"หนูกินอะไรก็ได้ค่ะ"

"งั้นกินพี่มั๊ย.. อร่อยจนจุกเลยหล่ะ"

"ทำไงดีคะ ตอนนี้ยังไม่อยากจุก"

"ถ้างั้นเรียนเสร็จนะ พี่อยากกินหนูใจจะขาดแล้ว"

"ก็ได้ค่ะ"

ทำไมถึงหวานกันได้ขนาดนี้เนี่ย! อลิซได้แต่ถามในใจและไม่กล้าที่จะมองคู่ตรงหน้าที่เป็นคู่ของซีเจย์กับแฟนสาว ข้างๆ ก็เป็นคู่ของบีน่ากับไทเลอร์ ถัดไปก็เป็นคู่ของเฌอเบลล์กับเตโช ที่ไม่มีคู่ก็คงจะเป็นอลิซกับส้มส้ม แต่ส้มส้มก็เอาแต่คุยไลน์กับใครไม่รู้

"อยากกินอะไร เขียนลงไป"

ซีเจย์ยื่นกระดาษมาตรงหน้าเด็กใหม่ โดยที่เธอก็รับมาแบบงงๆ ก่อนจะอ่านของคนก่อนหน้า จากนั้นก็เขียนสิ่งที่ต้องการลงไปแล้วยื่นให้คนข้างๆ ต่อ บอกตามตรงว่าเป็นการสั่งอาหารที่คุณหนูอย่างอลิซไม่เคยทำมาก่อน ไม่เคยคิดว่าจะมีแบบนี้ด้วยซ้ำ ร้านอาหารที่ให้ลูกค้าบริการตัวเอง

หลังจากทานข้าวเสร็จทุกคนก็เข้ามาที่มหาลัยเหมือนเดิม ลืมบอกไปว่าระหว่างที่เขาทานข้าวกัน พวกเขาก็พูดถึงเรื่องปาร์ตี้ที่จะจัดขึ้นในคืนนี้ โดยที่อลิซก็ต้องไปด้วย เพราะพวกเขาบอกว่าตั้งใจจัดต้อนรับเพื่อนใหม่ ทำให้อลิซปฏิเสธไม่ได้

วันแรกที่อลิซมาเรียนที่นี้ มีหลายเรื่องที่ทำให้เธอแปลกใจ อย่างเช่นเรื่องของกลุ่มเพื่อนที่เธอพึ่งจะไปทานข้าวด้วย ถ้าดูภายนอกพวกเขาดูเกเรนะ แต่พวกเขากลับตั้งใจเรียนนะ พวกเขาไม่พูดถึงเรื่องหนีเรียนเลย ส้มส้มเองก็เหมือนจะเป็นผู้หญิงแรง แต่ก็ยังตื่นเช้ามาเรียนได้ ทั้งๆ ที่ดื่มกับเพื่อนทั้งคืน ที่สำคัญ..ตื่นก่อนอลิซซะอีก

.

.

@เลิกเรียน

"เธอ!! ห้อง206ใช่มั๊ย"

เสียงป้าเจ้าของหอพักเรียกอลิซขณะที่กำลังจะก้าวขึ้นบรรได

"ฝากบอกรูมเมทของเธอให้มาจ่ายค่าห้องด้วย ถ้าวันนี้ไม่มาจ่าย ก็เตรียมตัวหาที่อยู่ใหม่ได้เลย!!"

ป้าวัยกลางคนตะคอกเสียงดังจนอลิซสะดุ้งตื่น และคนรอบข้างก็หันมามองที่เธอเป็นตาเดียว

"ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูบอกให้"

"ฝากจดหมายนี่ไปให้หล่อนด้วย"

"ค่ะ!"

อลิซเดินไปรับจดหมายจากป้าทันที แต่ก่อนที่เธอจะเดินขึ้นบันได เธอก็ได้ยินป้าพูดขึ้น

"สงสารก็สงสารอยู่หรอกนะ แต่กฏก็ต้องเป็นกฏ จะอ้างว่าน้องป่วย มันใช่เรื่องมั๊ย! ถ้าค้างเดือนสองเดือนจะไม่ว่าอะไรหรอกนะ"

น้องป่วยงั้นเหรอ ส้มส้มมีน้องด้วยเหรอ อลิซได้แต่คิดอยู่ในใจ ก่อนจะมาถึงที่ห้อง และไม่ลืมที่จะเคาะประตูห้องก่อน เดี๋ยวเจอแบบวันนั้น แค่คิดก็ขนลุกแล้ว

# เวลา 20:10

แอด~~

ส้มส้มเปิดประตูเข้ามาขณะที่อลิซกำลังแต่งตัวอยู่ เห็นส้มส้มมาถึงแล้วอลิศจึงเดินไปหยิบซองจดหมายที่ป้าเจ้าของหอฝากมา

"มีจดหมายถึงเธอ แล้วป้าก็...."อลิซได้แต่อ้ำอึ้งไม่รู้จะบอกยังไงดี เพราะดูท่าทางส้มส้มไม่ค่อยดีเลย จะเกี่ยวกับเรื่องที่น้องป่วยมั๊ยนะ

"เรื่องค่าเช่าหล่ะสิ เดี๋ยวฉันไปจัดการเอง"

หมับ!!

ส้มส้มตอบมาพร้อมกับกระชากซองจดหมายไปจากมืออีกฝ่าย จากนั้นก็ทิ้งตัวลงนอนรางกับคนหมดแรง ส่วนอลิซก็ได้แต่มอง ไม่รู้ว่าควรจะถามหรือควรจะอยู่เฉยๆ ดี

"มองทำไม มีนัดต้อนรับปาร์ตี้ไม่ใช่เหรอ"

O.O! รู้ได้ไงว่ามองอยู่

"ใช่..แล้วเธอไม่ไปด้วยกันเหรอ"

"ไปสิ! ไม่มีฉันปาร์ตี้ไม่สนุกหรอก"

"เอ่อ..เธอมีอะไรให้ฉันช่วยมั๊ย"

ในที่สุดอลิซก็ตัดสินใจถามออกไป ไหนๆ เราก็เป็นรูมเมทกันแล้ว เราก็ควรจะช่วยเหลือกัน

"เธออยากจะช่วยงั้นเหรอ"ส้มส้มถามออกมาด้วยท่าทางไม่พอใจนัก

"ถ้ามีอะไรพอช่วยได้ ฉันก็อยากจะช่วย"

"ถ้าอยากช่วยจริงๆ ก็เอาเงินมาให้ฉันยืมสักแสนสิ แต่ถ้าช่วยไม่ได้ ก็ไม่ต้องถาม..กลับไปแต่งตัวรอคนมารับไปปาร์ตี้เถอะ!!"

ที่แท้ก็เครียดเรื่องเงินเหรอ แต่ว่า..จะเอาไปทำอะไรตั้งหนึ่งแสน หรือว่าจะเป็นอย่างที่ป้าเจ้าของหอพูด ว่าน้องส้มส้มป่วย อลิซได้แค่สงสัย

"ยังยืนบื้ออยู่อีก!"

อลิซเดินกลับมาที่เตียงของตัวเอง แต่ในหัวยังคิดถึงเรื่องของส้มส้มอยู่ ตามสไตล์ของคนขี้สงสัยและมักจะเห็นใจคนอื่น

หลังจากแต่งตัวเสร็จ อลิซก็ตรวจสอบความเรียบร้อยของชุดที่เลือกใส่ เธอใส่ชุดเดรสสีชมพูดอ่อนยาวถึงเข่าที่คุณแม่เลือกให้

เมื่อนึกถึงคุณแม่ขึ้นมา หัวใจของเธอก็บีบรัดแน่น ปกติแม่จะเป็นคนช่วยเลือกชุดให้เธอทุกครั้ง ถ้าแม่ไม่อยู่ด้วย..เธอก็จะถ่ายรูปแล้วส่งไลน์ไปให้ท่านดู แต่ตอนนี้..แม่อาจจะกำลังยุ่งกับครอบครัวใหม่ กับลูกสาวคนใหม่ของแม่อยู่ก็ได้

"เธอจะใส่ชุดนี้ไปเหรอ"

อลิซยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา เมื่อได้ยินเสียงของส้มส้มที่พึ่งจะออกมาจากห้องน้ำ

"ใช่ ทำไมเหรอ"

อลิซเอ่ยถามออกไปพร้อมกับก้มมองชุดตัวเอง

"จริงๆ แล้วมันก็สวยอยู่หรอกนะ แต่งานนี้เป็นงานปาร์ตี้ของนักศึกษาปี2นะ ไม่ใช่งานเจ้าหญิงดิสนีย์ของเด็กอนุบาล"

อลิซรู้สึกขาดความมั่นใจขึ้นมาทันที แต่ขณะที่เธอกำลังคิดหนักกับชุดที่จะใส่ ส้มส้มก็เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าที่เราใช้ร่วมกัน แต่เลือกใช่คนละฝั่ง จากนั้นส้มส้มก็สำรวจเสื้อผ้าของอลิซ

"เธอมีแต่ชุดแบบนี้เหรอ?"

"ใช่"

"มีแต่ของแบรนด์เนมทั้งนั้น ตกลงบ้านเธอรวย หรือใช้ของก็อป"

อลิซได้แต่ยืนนิ่งมองดูส้มส้มสำรวจข้าวของของตัวเอง ถ้าจะบอกว่าของพวกนั้นของแท้หมดจะเชื่อหรือเปล่านะ

"ฉันก็แค่ถามไปงั้นแหละ จริงๆ แล้วของก็อปเกรดเอก็ราคาสูงเหมือนกันนั้นแหละ"

"ว๊าว!! กระเป๋าสวยสุดๆ สวยเหมือนงานแท้เลย"ส้มส้มหยิบกระเป๋าแบรนด์ดังขึ้นมาแล้วลองสะพายเดินไปเดินมารอบห้อง ส่วนเจ้าของอย่างอลิซก็ได้แต่มองด้วยรอยยิ้ม จริงๆ ใบนี้มันเข้ากับส้มส้มมากกว่าเธอซะอีก เพราะฉะนั้น...

"มันเข้ากับเธอดีนะ เอาไปใช้สิ"

"พูดจริงเหรอ"

"จริงสิ...ขอแค่อย่าเอาไปขายก็พอ"อลิซแกล้งพูดไปงั้นแหละ ในเมื่อยกให้ไปแล้วจะเอาไปทำอะไรก็แล้วแต่เธอเลย

"ขอบใจนะ เอาเป็นว่าฉันจะช่วยเลือกชุดที่เข้ากับงานให้ละกัน"

"ดีเลย ขอบใจนะ"

อลิซยิ้มออกมาด้วยท่าทางดีใจ ก่อนที่เราจะช่วยกันเลือกเสื้อผ้า แล้วก็ลองชุดกัน