(14)
คนที่อิงแอบแนบชิดสิงสู่ร่างกันอย่างร้อนแรง เทียบไม่ได้กับพี่เลี้ยงฝึกงานอย่างแดนเทพที่เทรซิสสั่งให้ดูแลโมนา ไม่ต้องถามว่าคิดถูกหรือผิด หลักฐานเห็นอยู่ตำตาว่าเขาคิดผิดมหันต์
ไม่ชอบเลย
ความรู้สึกที่บางสิ่งบางอย่างหลุดการควบคุมจากเขา
“บอสเรียกผมมามีธุระอะไรหรือเปล่าครับ”
“ผู้หญิงคนนี้ฉันเล็งอยู่” เพราะแดนเทพรู้ไส้รู้พุงเทรซิสหมดแล้ว ไม่จำเป็นต้องไว้มาดหรือสวมหน้ากาก เทรซิสพูดอย่างตรงไปตรงมา “ระมัดระวังหน่อย อย่าริอ่านทำอะไรนอกเหนือจากคำสั่ง”
“ผมไม่ทำแบบนั้นหรอกครับบอส”
“ลองทำดูสิ”
“ว่าแต่ โมนามีอะไรน่าสนใจเหรอครับ”
“เพราะไอ้พยัคฆ์สนใจไง”
“บอสล่ะครับ”
“สาระแน ออกไปซะ”
“เดี๋ยวผมให้โมนายกของว่างมาเสิร์ฟนะครับ”
ไม่ปฏิเสธแสดงว่าตกลง
แดนเทพมองนักศึกษาฝึกงานผู้ซึ่งทำให้เจ้านายสูญเสียการควบคุม ร้อนรนกระวนกระวายที่โมนามีท่าทีไม่ค่อยไยดีอย่างที่ควรจะเป็น เห็นแบบนี้แล้วก็อดขำไม่ได้ ‘เ
