(13)
“ไหงทำหน้างั้นล่ะ ดูไม่ค่อยสดชื่นเลยนะยัยตัวดี”
“แปลกๆ”
“ยังไงคะยังไง”
“ไม่ค่อยจะ...เลยนะคีตา”
“แหมๆ เรื่องของเพื่อนรักทั้งคนนี่นา มันก็ต้องอยากรู้อยากเห็นเป็นธรรมดานั่นแหละ”
“เสือกค่ะ”
คีตาเบะปากยักไหล่อย่างไม่แคร์
เดินเกาะแขนพลางลากโมนาให้รีบเดินมานั่งที่โซฟาในห้องโถงรับแขก
วาววานอนเอกเขนกกินป๊อปคอร์นดูหนังอย่างเกียจคร้าน ยกมือขึ้นทักทายคนมาทีหลังก่อนจะหันไปสนใจหนังต่อ กระทั่งได้ยินโมนาพูดถึงเรื่องกลุ้มใจจึงหันกลับมาสอดรู้สอดเห็นด้วยความตั้งใจอีกครั้งแบบหน้าด้านๆ
“ฉันไม่ได้อดอยากปากแห้งอะไรหรอกนะ แต่ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร ผู้ชายไม่เข้าหาฉันเลย เนี่ยเมื่อวานก็มีเด็กนิเทศฯมาเต๊าะจนได้ไอจีไป พอทักมาแล้วฉันตอบกลับไปก็อ่านแต่ไม่ตอบ”
ไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมาก่อน
และมันไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้ง อย่างไม่กี่วันที่ผ่านมา ผู้ชายที่นัดกันเอาไว้ซะดิบดีว่าแฮงค์เอ้าท์ด้วยกัน จู่ๆ โท
