Hevin alaz'in kollarında sabaha kadar derin bir uyku çekmişti.
Alaz hevin'in korkuyorum demesini atamamis aklından sabaha kadar bunu düşünmüştü.
İnsan korkutuğu birini sevebilir miydi?
Kollarında uyuyan sevdasının her hareketini izlemiş aklına kazimisti.
Kokusunu ciğerlerine kadar çekmişti.
Tek korkusu bu gecenin tekrarı olmamasıydı.
Hevin yavaşça araladigi gözleriyle ona bakan alaz'i gördü.
Uykulu uykulu günaydın.
Alaz yüzünde açan gülümsemesi ile.
Günaydın göçmen kızı.
Hevin elleriyle gözlerini ovuşturdu. Yatağın üzerine doğruldu.
Gözlerini alaz'in gözlerine dikti.
Gözlerin kızarmış uyumadın mı sen ?
Yok uyudum sana öyle geliyor.
Hevin saçlarıyla oynamayı seviyordu.
Alaz'la konuşurken sakin ve korkmadigi zamanlarda saçlarıyla oynarayarak konuşuyordu.
Bundan sonra koltu
