Jessy's POV:
Tahimik lang kaming kumakain at tanging tunog lang ng mga kubyertos ang maririnig mo sa amin. Ramdam ko ang mga pasulyap-sulyap ng mga apo ni Lolo sa akin habang tahimik akong kumakain.
"Staring is rude, continue with your food instead." Biglang sambit ko. At kita ko sa peripheral vision ko ang pagkabigla at pagtitinginan nilang siyam at pinagpatuloy nalang nila ang pagkain. Maski si Lolo ay napapailing nalang.
"So, Jessy hija. Nagustuhan mo ba ang room mo?" Biglang sambit ni Lolo. Kaya napa-angat ako ng tingin sa kanya at ngumiti ako bahagya.
"Yes Lolo. Thank you, it looks like na pinaghandaan talaga. But you shouldnt, hindi naman ako talaga magtatagal diba?" Ramdam ko ang titig nila sa amin ni Lolo at alam ko ang isa tagos hanggang kaluluwa ko na ang tingin. Masama timpl
