He's Still the Man I Love

Chapter 14

LOUIE

PAPASOK, uuwi, mag iinum habang umiiyak at matutulog. Maging ganoon na amg buhay ko simula ng ikasal ako.

Hindi ko naman pinapabayaan si Nat. I actually gave her what she wants and needs. Though she's still insisting that I'm the father of the child.

Kawawa naman ung bata. Wala pa nga, pinagkakaitan na. 'Di na lang ako nakikipagtalo about du'n basta alam kong hindi sa'kin ung bata dahil walang nangyari sa'min. Malinis ang konsensya ko!

I thought my day would be the same like the other days but Gelo visited me.

"'Tol, kumusta buhay may asawa?" tanong ni Van.

Hindi ko s'ya sinagot dahil wala naman nangyayari.

"Ganda ng biro mo, Van" sarkastikong saad ni Kiefer. "Kumusta ang pusong sugatan?" tanong n'ya at doon na ako sumagot.

"Eto, sugatan pa din. Kumusta si Loe?" tanong ko dahil hindi ko na napigilan.

"Ayun! Hindi ko alam," saad ni Gelo. Huminga s'ya nang malalim bago tumingin sa'kin. "Umiiyak tuwing gabi. Kunwari magpapatugtog nang malakas pero ang totoo, umiiyak. Kunwari nagrereview pero naiyak. Kunwari masaya pero hinahanap hanap ka," pahayag nito at malungkot na ngumiti.

Napapikit na lang ako dahil sa sagot n'ya. Naiimagine ko ung sinasabi n'ya. Naiiyak na ko!

"Graduation n'ya bukas, tama?" tanong ko nang makabawi ako.

"Oo," maikling sagot ni Gelo. "May despidida din s'ya bukas kasabay ng celebration dahil kinabukasan nu'n. Lilipad na s'ya paKorea," dugtong n'ya kaya bigla akong napaayos ng upo.

"Bakit ang bilis?!" gulat na tanong ko. Tinawanan lang naman ako nila Kiefer.

"Malungkot s'ya kaya nagrequest na kinabukasan din after ng graduation n'ya s'ya aalis. Gusto ko man din s'yang pigilan pero alam kong kailangan n'ya 'yun," paliwanag ni Gelo.

"Pwede ba kong pumunta bukas?" tanong ko.

Tinignan naman ako ni Gelo tapos tumango.

"Sige, para kahit naman papaano makita ka n'ya kahit last day na n'ya sa Pilipinas," pag sang ayon ni Gelo.

Umalis din agad ung apat dahil si Loe walang kasama sa bahay nila.

Kinabukasan, niyaya ko talaga si Nat na sumama sa bahay nila Gelo.

Kinahapunan, nag ayos na kami pareho ni Nat para pumunta kila Loe. Kinakabahan man ako pero gusto ko s'ya makita.

Pagdating namin du'n sinalubong kami ni Kiefer. Alam naman nilang kasama ko si Nat, kaya hindi na sila magugulat. Pagpasok namin, agad na tumingin ung mga kaibigan ni Loe sa'min at du'n ko nakita ang babaeng matagal ko nang gustong makita.

Bakit parang gumanda si Loe lalo? Nakatitig lang s'ya sa'kin at nakatitig lang din naman ako sa kan'ya pero nalipat ung mata n'ya nang may humawak sa braso ko.

Kitang kita ko ung pag iwas at pag iba ng reaksyon n'ya.

"'Tol, doon tayo," yaya ni Kiefer kaya pumunta na kami sa table nila kahit gusto ko pang tignan si Loe.

Tumagal lang ung party n'ya nang isang oras. Unti unti na din umalis ung mga bisita nya. Hanggang sa kami na lang pati ung mga babaeng kasama nila Kiefer ang natira.

"Hi Javi, congrats ulit" bati ni Alice na girlfriend ni Gelo, nang makalapit si Loe sa pwesto namin.

"Salamat po," saad n'ya at tipid na ngumiti.

"Goodluck sa med school, Javi" bati naman ni Sandy, babae ni Van.

"Salamat po," tugon n'ya tapos tumingin kay Gelo. "Kuya, can we talk? Please!" saad n'ya na parang nag mamakaawa tapos tumalikod na at naglakad palayo pero kitang kita ko ung balikat na yumuyugyog.

Imbis na ang tumayo lang si Gelo, apat silang tayo. Tatayo din sana ko kaso pinigilan ako ni Gelo.

Habang inaantay ko sila. Hindi ako mapakali, pakiramdam ko nababasag ung puso ko habang iniisip na umiiyak si Loe. Kaya pagbalik nung apat, nagpaalam lang ako pero ang g*go nito ni Kiefer at Liam.

"Naniniwala kaming hindi ikaw ang tatay n'yan at alam ko din na may plano ka kaya habang nandyan pa si Javi. Taniman mo na," mariing bulong ni Kiefer sa akin.

Mukha namang nakuha ni Liam ung itsura ko na nagtataka kaya s'ya ang sumagot.

"Tuparin mo na ung sinasabi mo na pagpumunta s'ya ng Korea. Gawin mo na para wala ng kawala, g*go," paliwanag ni Liam.

Napaisip ako bigla about doon sa lagi kong sinasabi sa kan'ya. Mabilis kong kinuha ung phone ko at sakto! Pick n'ya today!

Dahan dahan ako pumasok sa kwarto n'ya. Agad ko s'yang nakita na nakaupo sa ibaba ng kama n'ya.

Hindi n'ya ko naririnig dahil malakas ung music sa kwarto n'ya.

"Kuya! Please.. gusto ko muna mapag isa. Leave me alone!" humihikbing maktol n'ya pero nilapitan ko pa din s'ya kaya umangat ung tingin n'ya sa'kin.

Puno ng sakit ung maganda n'yang mata na gustong gusto kong tinitignan.

"Bakit nandito ka? Lumabas ka na, Louie. Please," saad n'ya na parang nagmamakaawa.

"Loe.. I miss you"

Tumayo naman s'ya tapos matapang na lumapit sa'kin.

"Namimiss mo ko?! Galing! Nagpakita ka sa'kin after ng ilang buwan tapos may kasama ka na umbok ang t'yan! Sira ulo ka ba?!" sigaw n'ya at pinaghahamapas ako sa dibdib.

I let her do that because I know she in pain.

"Ang sakit, Louie! Sobra! You promise!"

Ayun lang ung sinabi n'ya tapos sumandal sa sa'kin at du'n bumuhos ung luha n'ya. Umangat ung tingin n'ya sa'kin, agad ko namang pinunasan ung luha nya at mabilis na hinalikan s'ya. Alam kong mali pero bahala na.

Hinalikan ko s'ya at tumugon naman s'ya. Tumutugon ung katawan n'ya sa bawat haplos ko kaya hindi na ko nagpatumpik tumpik pa, hinubad ko ung damit n'ya at nung wala na s'yang damit du'n ko s'ya binuhat at 'di naman s'ya nag alangan na pumulupot sa'kin.

Dinala ko s'ya sa kama at dahan dahang binaba, tinggal ko na ung damit ko at du'n na inumpisahan ang balak ko.

Ang buntisin si Lorraine!

Dahan dahan kong ipinasok ung akin sa kanya at langya! Ang sikip pa din! Ang sarap.

"Ahh..." ungol n'ya.

Hinayaan ko lang dahil alam kong walang makakarinig sa'min, sa lakas ng music n'ya.

Nung naramdaman kong nakapag adjust na s'ya, do'n na ko gumalaw nang gumalaw nang mabilis. Sh*t!

I miss inside her. I miss this. I miss her so much.

"Loe, I love you!" paungol na saad ko sabay baon nang matindi at madiin sa loob n'ya.

"I love you too, Louie.." ungol n'ya and there I have my signal to thrust more and deepen it.

"Ah! Louie.. I'm near," ungol n'ya.

I can also feel that I'm about to explode kaya hindi ko 'to papalagpasin.

"I'm near too, baby..." ungol ko din sa kan'ya..

"Louie, not inside.. Please.. I'm not taking pills anymore.." paungol 'yun at dahil sa narinig ko mas lalo kong gustong ilabas sa loob.

Alam kong pipigilan n'ya ko kaya hinawakan ko ung dalawa n'yang kamay pataas at hinalikan ung kaliwang dibdib n'ya habang ung isang kamay ko nakahawak sa magandang bewang ng mahal ko.

Ilang bayo pa at doon ko inilabas lahat sa loob n'ya, na sabay naming ikinaungol.

Nag angat ako ng tingin at nakita kong nakatingin s'ya sa'kin, wala akong ibang ginawa kun'di ang hinalikan s'ya ulit.

Ilang beses kong inulit na angkinin si Loe at lahat sa loob ko inilalabas. Kailangan kong makabuo para may alas ako kay Loe.

After nang ilang beses na pag niniig, Loe fell asleep kaya pinunasan ko s'ya tapos binihisan ng pantulog n'ya.

Nagtagal pa ako sa kwarto n'ya dahil pakiramdam ko pag umalis ako mawawala na sa'kin ung babaeng mahal ko.

"I love you! Ibabalik kita sa'kin, by hook or by crook!" naiiyak na saad ko at hinalikan s'ya, sa noo, sa pisngi, sa kamay at sa labi. Bumaba ang halik ko sa puson n'ya. "Kung mabuo ka man, baby. Mahal na mahal ka ni Daddy, ingatan mo si Mommy ah.." saad ko habang patuloy pa din sa pagtulo ang luha.

Muli akong humalik kay Lorraine sa labi 'ska dahan dahang lumabas.

Lumapit na ako sa table namin at niyaya si Nat na umuwi pero bago 'yun, lumapit sa akin ung dalawa at kinausap muna nila ako.

"Nagawa mo?" tanong ni Kiefer. Ngumisi ako kaya minura ako ni g*go! "T*ngina ka talaga! Ayusin mo lang talaga, Louie!" natatawang saad n'ya.

Si Liam naman, tinawanan din ako. "Dapat sinigurado mo na, g*go!" paninigurado n'ya.

"Hay! Sana! Ilang beses 'yun at lahat sa loob, Alam ko mapapatay ako ni Gelo pag nalaman n'ya pero kailangan ko ng alas kay Loe. Pag natapos 'tong kay Natalie. Kukunin ko talaga si Loe," pahayag ko kaya naman tinapik ako ng dalawang nagsulsol sa'kin.

Pag uwi namin ni Nat sa condo. Dumeretso na ako sa bathroom para maglinis ng katawan. Nararamdaman ko pa ung kalambutan ni Lorraine hanggang ngayon.

Hindi ko mapigilang hindi maiyak dahil hindi ko na makikita si Loe sa mga susunod na araw.

Paglabas ko galing ng bathroom nakita ko si Nat na nakaupo sa kama. 'Di ko na pinansin at nagdere-deretso na ko sa sala. Nahiga lang ako du'n.

"Salamat sa pagsama sa'kin du'n sa party ni Javi. Ang ganda n'ya, mabait din" rinig kong usal ni Nat kaya napaayos ako ng upo.

"Wala 'yun. Ayoko namang iwan ka dito mag isa, baka may mangyari sa'yo. Kawawa naman ung bata," saad ko at tipid na ngumiti.

"Kahit tinatangi mong sa'yo 'to. Nag aalala ka pa din do'n sa bata. Salamat!" yumuko si Nat at ramdam kong nahihiya s'ya.

"Magpahinga ka na, Nat. Bawal ka magpuyat," saad ko na lang at nahiga ulit.

-------------

It's been 2 months since the day na umalis si Loe at alam ko sa panahon ngayon kung may nabuo man, alam na ni Loe 'yun. And I know that she's crying. Fck! Hindi ako mapakali!

Nandito na din muna kami sa bahay. Sinabi ko na pinapaayos ko ung condo pero ang totoo, malapit na kasi ang kabwanan ni Nat, kung tama ang kalkulasyon ko.

"Punta lang ako kila Gelo," paalam ko kay Mommy habang kausap ung mama ni Nat

"Umuwi ka agad at nandito ang Mommy Nadyah mo," bilin ni Mommy, tumango na lang ako dahil masama pa din ang loob ko.

Si Nat, ayaw n'ya pa din umamin pero last time na nag usap kami humihingi s'ya ng tawad. Hindi ko alam kung bakit pero isa lang ang napatunayan ko. May mali talagang nangyayari.

Pagdating ko kila Gelo. Pumasok ako agad at kumpleto ang mga g*go! Hindi man lang ako tinawagan!

"Oh? Tatawag pa lang ako sa'yo ah," gulat na saad ni Van habang hawak ung phone n'ya.

"Nasense ko na kaya ako na pumunta dito," sarkastic na saad ko 'ska tinignan ung dalawang gatong sa buhay ko bago hinarap si Gelo. "Gelo, saan sa Korea nakastay si Loe?" walang pag aalinlangan kong tanong.

"Bakit?" tanong n'ya naman sa'kin.

Huminga muna ko nang malalim bago ako nagsalita.

"Kumusta si Loe? Is she pregnant?" deretsong tanong ko kaya biglang napatayo si Gelo.

"G*go! Anong tanong mo? Wag mong sabihing?!" parang hindi s'ya makapaniwala sa tanong ko.

"Tinatanong ko kung buntis ba si Lorraine? At oo, kung anoman ang iniisip mo. Tama!" saad ko.

At iglap lang agad naman akong tumilapon sa sahig dahil sa suntok ni Gelo at nadagdagan pa 'yun ng ilang ulit dahil dumagan s'ya sa akin. Hinayaan ko s'ya dahil alam kong mali ako pero 'yun lang ung alam kong paraan para sa'kin pa din si Loe.

Kusang umalis at napaupo si Gelo nang mapagod s'ya kakasuntok sa'kin. Tapos umiyak..

"Tarantado ka talaga! Sinabi ko sa'yong wag mong bubuntisin ung kapatid ko! Ilang ulit kong sinabi sa'yo 'yun! Pero ginawa mo pa din! Louie naman! Ang dami nang sakit na binigay mo sa kapatid ko! Dinagdagan mo pa! T*ngina naman!" sigaw n'ya na unti unting humihina.

Nilapitan s'ya ni Liam habang ako itinatayo ni Kiefer.

"I'm really sorry, Gelo. Not because of what I did, pero hihingi ako ng tawad dahil nahihirapan si Loe. Mahal na mahal ko ung kapatid mo, ayokong mawala s'ya sakin at alam kong 'yun lang ung isang paraan para pagbumalik s'ya dito, may laban pa din ako," paliwanag ko sa kan'ya.

Tumingin lang s'ya sa'kin tapos kinuha ung phone n'ya tapos kinalikot at nagring na 'yun.

[Kuya..] rinig namin bungad ni Loe.

Napapikit na din ako. Now I know there's something wrong.. Mukhang nakabuo ako!

Hindi naman ako nag kamali at halos mag tatalon ako nang marinig ko ang magic word! Loe is pregnant with my child!

Pinakinggan lang namin lahat ng usapan nila at sabay sabay na nataranta dahil sa pagdating ng papa nila.

Handa akong tumulong patago kung hindi na s'ya pag aaralin pero nung narinig ko ung sinabi ni Tito. Gumaan ung loob ko kahit ayaw nilang ipaalam sa'kin na buntis si Loe.

"Ano ba talaga ang plano mo, Louie?! T*ngina ka! Binuntis mo ung kapatid ko. Hindi na nabuntis e! Binuntis!" gigil pa din na saad ni Gelo habang inilalapag ung med kit sa bahay nila.

"Inaantay ko lang na lumabas ung bata ngayong bwan tapos ipapaDNA ko 'ska ko kakausapin si Dad para sa annulment namin ni Nat. Hanggang ngayon kasi ayaw umamin ni Nat na hindi ako ung ama pero minsan na s'yang nadulas na malaki ang utang na loob ni Mommy kay Tita Nadyah. Hindi ko pa alam kung ano 'yun pero una pa lang alam kong may kinalaman na si Mommy sa nangyari," paliwanag ko sa kanila.

"Bakit hindi ka agad nagpatulong sa Dad mo? Alam mong tutulong 'yun," saad ni Van na nakatingin sa mga sugat ko.

"Hindi pwede, may tendency kasi na malaman din ni Mommy ung gagawin ko. Kaya hindi ako humingi ng tulong sa kan'ya, pero sinabi na n'ya sa'kin pag napatunay kong hindi ko anak ung dala dala ni Nat, s'ya mismo ang magpafile ng annulment namin," saad ko na biglang napangiwi dahil sa pag dami ng bulak ni Kiefer.

"Tapusin mo muna yang gulo n'yo nila Natalie. Wag mo na muna guluhin si Javi, base naman sa narinig ko kay Papa. Mukhang pag aaralin n'ya pa din si Javi. Hayaan mo muna si Javi, matupad ung pagdodoctor nya. Pag okay na, tutulungan pa kita makuha ung mag ina mo," saad nito at seryosong tumingin sa'kin.

"Salamat, Gelo. I'm really sorry pero aaminin kong gusto kong magcelebrate na mag kakaanak ako sa kapatid mo," turan ko at ngumisi.

"Gusto mong dagdagan ko 'yang mga bangas mo?! Tarantado 'to!" sigaw n'ya sa'kin.

Biglang magring ung phone n'ya. Tinignan n'ya 'yun sabay pakita ng mukha ng mahal ko.

"Bunso? Anong sabi ni Papa?" tanong agad ni Gelo sa kapatid n'ya.

Biglang lumambing ung boses ni Gelo hindi ako naiinis na binugbog n'ya ako kanina, alam kong sobrang galit s'ya dahil sa ginawa ko. Nakita ng dalawa kong mata kung paano n'ya inalagaan si Loe kahit buhay pa ung Mama nila. Lahat ng kailangan ni Loe sa isang magulang, si Gelo ang nagawa. Kaya nung namatay ung Mama nila, hindi pumayag si Gelo na ilayo sa kan'ya ung kapatid n'ya. Nasa legal age na s'ya nu'n at susustentuhan naman sila ng papa n'ya. Kaya gano'n na lang siya nagalit sa narinig niya.

[Sige na, Kuya. Papahinga na ko, pagod na pagod ung katawan at isip ko ngayon. Thank you, Kuya. I miss you] matamlay na saad n'ya kay Gelo kaya ung isa ngumiti.

"Bisitahin kita pag nakaluwag luwag ako sa sched ko ah! Ingat ka d'yan Javi! Anything happens, don't hesitate to call me!" bilin n'ya.

[Ne! Oyasumi, Nisan! Saranghae!] saad nito.

Ang cute! Pinag halo n'ya ung korean at japanese!

"Para sa'kin ba 'yang I love you mo o pinapasabi mo 'yan para kay Louie?" tanong n'ya sabay bahagyang tumingin sa gawi ko.

[Magagalit ka ba kung sasabibin kong para sa inyong dalawa 'yun? Kung hindi, edi para sa inyong dalawa 'yun] saad ni Loe.

"Tss! Niloko ka na mahal mo pa din! Tsk! Sige na matulog ka na. I love you too daw sabi ni Louie," saad n'ya kaya napahagikhik tong mga kasama ko. Na ikinailing ko lang.

[Whatever, Kuya! Bye!] paalam nito at ibinaba ung tawag.

"Asar talo talaga tong babaeng 'to!" saad pa ni Gelo.

Nag usap lang kami doon at tinanung nila ako kung kailan daw ba ang labas ng bata, sinabi ko malapit na. After no'n umuwi na din ako.

Agad akong umakyat sa kwarto at nagshower. Nasa iisang kwarto kami ni Nat pero hindi ako nakatabi sa kan'ya. Doon ako sa couch ng kwarto ko natutulog, medyo naging okay na din naman na kami ni Nat. I still help her in everything she needs. I also buy clothes for her daughter, ayokong maramdaman nung bata na habang nasa tyan s'ya parang unwanted na agad s'ya.

Lumabas na ko ng shower na nakabihis, nakita ko si Nat na nahihirapan.

"Okay ka lang? Anong nangyayari?" tanong ko sa kan'ya.

"Louie, I'm really sorry.. sorry talaga... Hindi sa'yo ang bata. Hindi ikaw ang tatay nito.. Bago pa ko pumunta ng party, I'm one month pregnant. Argh! Help me! Ang sakit!" sigaw n'ya.

Naabsorb ko lahat nang sinabi n'ya pero hindi ako nagreact agad.

"Mangananak ka na. I will bring you to the hospital," seryosong saad ko at binuhat sya. Good thing nakacotton short ako at tshirt. "Ma! Dad! Manganganak na po si Nat," sigaw ko at dahan dahan naglakad sa hagdan.

Nasa kotse na kami at kasama ko si Louis pati ung isang maid. Pag dating sa ospital, tinignan s'ya ng doctor tapos 'ska dinala sa delivery room. Nandun na ang parents ko at mommy n'ya.

"4cm na. Unting tiis pa! Hindi pa naman naputok ang panubigan. Pag nag 9cm na doon pa lang po s'ya pwedeng ipairi na," imporma nung doctor.

"Doc! Magiging premature ang apo ko," nag aalalang saad ni Dad.

"Premature ho? Hindi ho! Sakto lang, Kabwanan na talaga ngayon ni Natalie. Base sa record na tinignan ko sa pagvisit n'ya for her check up. Sakto lang ang buwan," tugon ng doctor tapos umalis na para icheck ulit si Nat.

Tinignan ko sila Mommy na nakatingin sa walang reaksyon na si Dad. Tss! Bistado na!

---------------