“คุณกระทิง!” อิงดาวเผลอขึ้นเสียงใส่คนข้างกายโดยไม่ได้ตั้งใจ ยิ่งเมื่อได้เห็นสีหน้าซีดเซียวของเพื่อนสนิท
ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกผิดเข้าไปใหญ่
นั่นคงเป็นเพราะว่าเขาคงยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของศรุต
สิท่า
“พอได้แล้วค่ะ รุตกลัวจนตัวสั่นหมดแล้ว”
“งั้นแกก็ทำตามที่ฉันสั่งซะ อย่ามาเข้าใกล้ผู้หญิงของ
ฉันอีก อย่าให้ฉันต้องพูดประโยคนี้อีกรอบ” กระทิงไม่สนใจ
หญิงสาว ยังคงเอาแต่หันไปข่มขู่ชายตรงหน้าไม่หยุดหย่อน จนอีกฝ่ายแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ท่าทางหวาดกลัวสุดขีด อิงดาวที่เห็นแบบนั้นจึงไม่คิดจะยอมให้ชายร่างสูงข่มเหงเพื่อนของเธอได้อีกต่อไป ทว่ายังไม่ทันที่จะได้อ้าปากพูดอะไร เพื่อนสนิทที่ยืนตัวสั่นกลับเป็นคนเอ่ยปากขึ้นมาเสียก่อน
“ไม่ได้หรอกครับ ผมตัดเธอออกจากชีวิตไม่ได้หรอก”
“แกคิดอยากจะลองดีกับฉันสินะ” น้ำเสียงเหี้ยมเกรียม ดุดัน ถูกเอ่ยออกมา
“ทั้งสองคนพอได้แล้ว!”
เธอไม่รู้ว่าเพื่อนสนิทคิดอะไร
