เอี๊ยด!
เสียงล้อรถเบียดบดกับพื้นถนนดังเสียดแก้วหู กระทิงหักพวงมาลัยรถเลี้ยวเข้าซอยเล็กแคบที่ไม่ใช่เส้นทางสัญจรปกติ ถนนลูกรังที่มีหินก้อนเล็กก้อนใหญ่มากมายทำให้การขับเคลื่อนรถหรูเป็นไปได้ยากลำบากพอสมควร อิงดาวหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อกระทิงขับเข้าไปลึกจนตอนนี้รถของเราสองคนจอดอยู่กลางป่า ชายหนุ่มดับไฟหน้ารถ รอบกายที่ปกคลุมไปด้วยความมืดยิ่งทำให้อิงดาวรู้สึกหวาดกลัวมากขึ้น
“พาอิงกลับบ้านเดี๋ยวนี้นะ”
อิงดาวหันไปตะคอกใส่หน้าเขา สองมือรีบปลดสายนิรภัยที่คาดเรือนร่างออก แล้วยื่นมือไปแตะประตูเพื่อจะเปิดลงจากรถ แต่การกระทำของเธอเชื่องช้าไปกว่ามือหนาที่คว้าข้อมือเล็กกำบีบแน่น กระทิงจ้องสบนัยน์ตากลมโตที่มองเขาด้วยความกรุ่นโกรธ ทว่าความโกรธของเธอนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความขุ่นเคืองที่กำลังเกาะกินหัวใจดวงแกร่งอยู่ตอนนี้ ในความมืดสลัวหญิงสาวเห็นแววตาเหี้ยมดุคู่นั้นทอแสงวาวโรจน์
“ถ้าคุณไม่ปล่อยอิงกลับบ้าน อ
