อิงดาวเริ่มดิ้นรนหนักขึ้นเมื่อเห็นการกระทำเร่าร้อน ทว่าเต็มไปด้วยความหยาบโลนของเขา กำปั้นน้อยระดมทุบบนหน้าอกกว้างไม่ยั้ง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดเหมือนลูกแมวที่พยายามขู่ฟ่อน่ะหรือจะริอ่านต่อกรกับราชสีห์ได้ กระทิงรวบข้อมือบางทั้งสองข้างจับไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา เท่านี้หล่อนก็ไม่สามารถปะทุษร้ายร่างกายเขาได้อีกต่อไป
“ทำไม ไม่ชอบเหรอ” ใบหน้าหล่อเหลายิ้มยียวน ถามพลางขยิบตาให้เธอหนึ่งที
“ฉันเกลียดคุณ คุณมันเลว ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง”
เสียงหวานตะโกนใส่ กระทิงหัวเราะร่วน คำด่าทอของเธอไม่ได้แทรกซึมเข้าไปในหัวใจแกร่งที่สวมเสื้อเกราะป้องกันชั้นดี เขารู้ว่าอิงดาวกำลังโกรธและเสียขวัญจึงพูดแบบนี้ออกมา ทว่าลึกลงไปนั้นเธออ่อนไหวไปกับสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มีโอกาสได้ยินน้ำเสียงใสหวานหูครางกระเส่าออกมาให้ชื่นใจหรอก อิงดาวยังเป็นเด็กน้อยอ่อนเดียงสา เก็บความรู้สึกส่วนลึกไม่เก่งและ
