3 สัปดาห์ต่อมา...
ความสุขมักจะทำให้คนเราหลงลืมความเป็นจริง. แต่ความจริงก็มักจะหาทางตอกย้ำการมีอยู่ของมันเสมอ
คาร์เตอร์ต้องบินด่วนไปเจรจาธุรกิจกาสิโนที่มาเก๊าเป็นเวลาสามวัน ทิ้งให้มาเบลล์อยู่ที่เพนต์เฮาส์โดยมีคชาและคทาคอยดูแลความปลอดภัยอย่างเข้มงวด หญิงสาวใช้เวลาช่วงบ่ายไปกับการตรวจดูแบบแปลนคาเฟ่ของเธอที่ใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ ทุกอย่างดูราบรื่นและเต็มไปด้วยความหวัง
จนกระทั่งเสียงเอะอะโวยวายดังขึ้นจากหน้าประตูเพนต์เฮาส์
"หยุดนะครับท่านเจ้านายสั่งห้ามใครเข้าพบคุณมาเบลล์เด็ดขาด"
เสียงของคชาดังขึ้นอย่างร้อนรน
"แกกล้าขวางฉันเหรอไอ้คชา ฉันเป็นพ่อของเจ้านายแกนะ หลีกไป!"
ปัง !!
ประตูเพนต์เฮาส์ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง บอดี้การ์ดร่างยักษ์แปลกหน้าหลายคนกรูกันเข้ามากระแทกคชาและคทาให้ถอยร่นไป ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของผู้ชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าถอดแบบคาร์เตอร์มาแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ จะก้าวอาดๆ เข้ามาหยุด
