ยัยตัวร้ายลวงรักนายมาเฟีย

น้องสาวเพื่อน

บทสนทนาที่กำลังตึงเครียดเรื่องธุรกิจมาเฟียจำต้องหยุดชะงักลง เมื่อเสียงเคาะประตูห้อง VIP ดังขึ้นขัดจังหวะ

การ์ดชุดดำร่างยักษ์คนหนึ่งเดินก้มหน้าเข้ามาด้วยท่าทีร้อนรน เขาเดินตรงเข้าไปกระซิบรายงานบางอย่างกับ คชาก่อนที่มือขวาคนสนิทจะพยักหน้ารับรู้แล้วเดินเข้ามาหาคาเตอร์ คชามีสีหน้าลังเลเล็กน้อยพลางปรายตามองไปทางมาวิน

"มีอะไร"

คาเตอร์ถามเสียงเรียบแต่ทรงอำนาจ

"นายครับ ลูกน้องโซนบาร์ชั้นล่างรายงานขึ้นมาว่า..."

คชาเว้นจังหวะ ก่อนจะหันไปทางเพื่อนสนิทของเจ้านายคุณมาเบลล์น้องสาวของคุณมาวิน กำลังนั่งดื่มอยู่ที่บาร์หน้าฟลอร์ครับ และตอนนี้เธอกำลังเมาหนักมาก"

"ยัยเบลล์เนี่ยนะ?"

มาวินกระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะเสียงดังลั่น ร่างสูงผุดลุกขึ้นยืนทันทีด้วยความตกใจปนโมโห

"น้องกูมาทำอะไรที่นี่วะ คชาแล้วมากับใคร"

"มากับคุณนาเดียร์และคุณปุยฝ้ายครับ ลูกน้องผมบอกว่าคุณมาเบลล์เอาแต่กระดกเหล้าเพียวๆ แล้วก็ร้องไห้ฟูมฟาย อาละวาดด่าทอแฟนของเธออยู่ตลอดเวลา..."

คชารายงานตามที่ได้รับแจ้งมา

"จับใจความได้ว่า เธอเพิ่งจับได้ว่าแฟนนอกใจไปเอากับผู้หญิงคนอื่นครับ"

"ไอ้เวรเอ๊ย!!"

มาวินสบถลั่นห้อง ใบหน้าหล่อเหลาของคนหวงน้องสาวแดงก่ำไปด้วยความโกรธจัด

"คบกันได้แค่สามเดือน สันดานมักมากก็ออกลายเลยเหรอวะยัยเบลล์ไม่ยอมให้มันรังแกเพราะเห็นว่าเพิ่งเริ่มคบกัน มันถึงกล้าไปคว้าผู้หญิงอื่นมาหยามหน้าน้องกูขนาดนี้"

มาวินกัดฟันกรอด เขารู้ดีว่าน้องสาวของเขาไม่ใช่คนหัวโบราณอะไรขนาดนั้น แต่ที่มาเบลล์ปฏิเสธเพราะเธอแค่อยากดูใจผู้ชายคนนี้ให้แน่ใจก่อน ทว่าไอ้หมอนั่นกลับเผยธาตุแท้ความเห็นแก่ตัวออกมาซะก่อน

"ไอ้คาร์เตอร์ กูขอลงไปจัดการน้องกูก่อนนะ ขืนปล่อยไว้ได้พังร้านมึงแน่"

มาวินหันไปบอกเพื่อนสนิทที่ยังคงนั่งไขว่ห้างพิงโซฟาด้วยท่าทีนิ่งเฉย

คาเตอร์ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกใดๆ นัยน์ตาคมกริบเพียงแค่หลุบมองแก้วคริสตัลในมือพลางแกว่งน้ำสีอำพันไปมาเบาๆ มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็นมาเบลล์ น้องสาวไอ้วินที่หวงนักหวงหนาอกหักเพราะไม่ยอมนอนกับผู้ชายงั้นเหรอ น่าสนใจดี

"คชา คทา..."

คาเตอร์เอ่ยเรียกมือขวาและซ้ายเสียงเรียบ

"ลงไปเคลียร์ทางให้ไอ้วิน แล้วสั่งการ์ดข้างล่างห้ามใครเข้าใกล้ผู้หญิงโต๊ะนั้นเด็ดขาด"

"ครับนาย"

สองแฝดรับคำสั่งเสียงหนักแน่น

มาวินพยักหน้าขอบใจเพื่อนก่อนจะรีบสาวเท้าออกจากห้อง VIP ไปด้วยความร้อนรน ทิ้งให้มาเฟียหนุ่มนั่งมองตามแผ่นหลังนั้นไปคาเตอร์ยกวิสกี้ขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว นัยน์ตาดุดันฉายแววบางอย่างที่ยากจะคาดเดา ก่อนที่เขาจะตัดสินใจลุกขึ้นยืน จัดเสื้อสูทให้เข้าที่ แล้วเดินตามลงไปดู ตัวปัญหาที่กำลังอาละวาดอยู่ชั้นล่างด้วยตัวเอง

เสียงดนตรี EDM บีทหนักๆ และแสงไฟเลเซอร์ที่สาดส่องไปทั่วฟลอร์ ไม่ได้ทำให้ความวุ่นวายที่โซนบาร์เครื่องดื่มลดลงเลยแม้แต่น้อย เมื่อมาวินเดินฝ่าวงล้อมของการ์ดชุดดำเข้าไปถึงโต๊ะ ภาพที่เห็นทำเอาคนเป็นพี่ชายแทบจะควันออกหู

"ยัยเบลล์ วางแก้วลงเดี๋ยวนี้เลยนะ"

มาวินตะคอกเสียงดุ พร้อมกับเอื้อมมือไปคว้าแก้วเหล้าช็อตออกจากมือของน้องสาวที่กำลังจะกระดกเข้าปาก 'มาเบลล์'ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงเบอร์กันดีที่ขับผิวขาวจัดให้ดูโดดเด่น ตอนนี้ใบหน้าสวยเฉี่ยวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาและแดงซ่านจากฤทธิ์แอลกอฮอล์

"เอาคืนมานะพี่วิน เบลล์จะกิน เบลล์จะกินให้ลืมไอ้ผู้ชายเฮงซวยนั่น"

มาเบลล์โวยวายเสียงอ้อแอ้ พยายามจะแย่งแก้วคืน โดยมี นาเดียร์ และปุยฝ้ายสองเพื่อนสาวคอยจับแขนรั้งไว้ด้วยสีหน้าเจื่อนๆ

"พี่วินใจเย็นๆ นะคะ ยัยเบลล์มันเมามากแล้ว พวกหนูห้ามยังไงมันก็ไม่ฟังเลย"

ปุยฝ้ายรีบอธิบายให้พี่ชายเพื่อนฟัง

"แค่สามเดือนเองนะเว้ย"

มาเบลล์ยังคงตัดพ้อไม่หยุด มือเรียวทุบลงบนเคาน์เตอร์บาร์

"แค่มันขอนอนด้วยแล้วฉันไม่ยอม มันถึงกับไปเอาอีผู้หญิงหน้าจืดนั่น มันหาว่าฉันหวงตัว น่าเบื่อ ฉันผิดตรงไหนที่อยากจะดูกันไปนานๆ ก่อนฮะ"

"เออ แกไม่ผิด ไอ้เวรนั่นต่างหากที่เลว แต่ตอนนี้แกต้องกลับบ้านกับพี่"

มาวินพยายามข่มอารมณ์โกรธ จับแขนน้องสาวให้ลุกขึ้น แต่คนเมากลับดื้อดึง ทิ้งน้ำหนักตัวลงนั่งกอดเสาบาร์แน่น

"ไม่กลับ เบลล์ยังไม่อยากกลับไปนอนร้องไห้คนเดียว"

ในขณะที่สองพี่น้องกำลังยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ บรรยากาศรอบๆ โต๊ะก็พลันเย็นยะเยือกขึ้นมาดื้อๆ เสียงเจี้ยวจ้าวรอบข้างเงียบลงราวกับถูกกดปิดสวิตช์ เมื่อร่างสูงสง่าของคาเตอร์ก้าวเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหลังมาวิน

นัยน์ตาคมกริบดุจเหยี่ยวของมาเฟียหนุ่มกวาดมองสภาพของหญิงสาวตรงหน้า

จากเด็กผู้หญิงกะโปโลที่เขาเคยเห็นผ่านๆ เวลาไปบ้านมาวินเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้มาเบลล์โตเป็นสาวสะพรั่งเต็มตัว เดรสรัดรูปที่เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้า ผิวพรรณเปล่งปลั่ง และริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีสด แม้ตอนนี้จะดูหมดสภาพเพราะความเมา แต่กลับแฝงไปด้วยความเซ็กซี่เย้ายวนอย่างประหลาด

เธอน่าเบื่อตรงไหนสวยเอ็กซ์ขนาดนี้ ไอ้หมอนั่นมันตาบอดหรือไงวะคาเตอร์คิดในใจ พลางลอบกลืนน้ำลายลงคอเงียบๆ

"ปล่อยหนูนะพี่วินหนูจะดื่มต่อ"

"พอได้แล้ว"

น้ำเสียงทุ้มต่ำ ราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยอำนาจและรังสีความน่ากลัวดังขึ้นจากด้านหลัง คาเตอร์ก้าวขึ้นมายืนตีคู่กับเพื่อนสนิท เขาก้มลงสบตากับคนเมาที่ชะงักกึกไปชั่วขณะ

มาเบลล์เงยหน้าขึ้นมองตามเสียงดุๆ นั้น ดวงตากลมโตที่ฉ่ำไปด้วยน้ำตาและฤทธิ์เหล้ากะพริบปริบๆ ภาพผู้ชายร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีดำ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักแต่กลับเย็นชาจนน่าขนลุก ทำให้สติที่เหลืออยู่น้อยนิดของเธอพยายามประมวลผล

"พี่วิน... เพื่อนพี่วินหล่อจังเลยอะหล่อกว่าไอ้แฟนเฮงซวยของเบลล์ร้อยเท่าเลย"

คนเมาพึมพำเสียงหวาน ยื่นมือสะเปะสะปะหมายจะไปแตะชายเสื้อสูทของคาเตอร์ จนนาเดียร์ต้องรีบตะครุบมือเพื่อนแทบไม่ทัน

มาวินหน้าถอดสี รีบเอาตัวบังน้องสาวไว้

"ไอ้คาร์เตอร์ กูขอโทษแทนมันด้วย มันเมาจนไม่รู้เรื่องแล้ว"

คาเตอร์ไม่ได้สนใจคำขอโทษของเพื่อน สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าหวานที่กำลังส่งยิ้มเยิ้มๆ มาให้ มุมปากหยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะจับความรู้สึก ก่อนจะหันไปออกคำสั่งกับมือขวาของตัวเอง

"คชา พาผู้หญิงสองคนนั้นไปส่งที่รถ"

เขาชี้ไปที่นาเดียร์และปุยฝ้าย ก่อนจะหันกลับมามองเพื่อนสนิท

"ส่วนมึง.พาน้องสาวมึงขึ้นไปสร่างเมาที่ห้องรับรองส่วนตัวกูชั้นบน ขืนมึงลากยัยนี่ออกไปสภาพนี้ ได้เป็นเป้าสายตาคนทั้งผับแน่"

มาวินชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็เห็นด้วยกับเพื่อน เพราะสภาพน้องสาวตอนนี้ไม่ควรออกไปเดินข้างนอกจริงๆ

"ขอบใจมากเว้ย"

มาวินพยักหน้า ก่อนจะรวบตัวน้องสาวอุ้มพาดบ่า ท่ามกลางเสียงโวยวายของมาเบลล์ที่ดิ้นขลุกขลักไปตลอดทาง

คาเตอร์มองตามแผ่นหลังของเพื่อนที่อุ้มหญิงสาวเดินตรงไปยังลิฟต์ VIP ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยแผนการบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในหัวของมาเฟียหนุ่มอย่างเงียบๆ งานนี้เขาอาจจะได้ ของเล่นชิ้นใหม่ ที่ถูกใจกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แถมยังเป็นของหวงของเพื่อนสนิทซะด้วย

"จะเอาคนนี้"

คาเตอร์พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินตามขึ้นไปชั้นบน