Ateş'in zihninde yankılanan o tek kelime, bütün seslerin önüne geçmişti.
Kıskançlık...Bu duygu ona yabancıydı.
Bugüne kadar hayatına giren hiçbir insana karşı böyle bir his yaşamamıştı. İnsanların gelip gitmesi umurunda olmazdı. Kim kiminle konuşmuş, kim kime gülümsemiş, bunlar onun için önemsiz ayrıntılardı.
Ama şimdi...
Karşısında duran Alev'in, Hüseyin'in omzuna rahatça vurması... Onunla göz göze gelip kahkaha atması.... Yıllardır tanışıyormuş gibi birbirlerini yarım cümlelerden anlamaları...
İçinde tarif edemediği bir huzursuzluk oluşturuyordu.
Bunun sebebini kabul etmek istemiyordu.
"Saçmalık..." diye geçirdi içinden.
"Daha iki gün oldu." "Bu kadınla birbirimizi doğru düzgün tanımıyoruz bile.". "O halde neden rahatsız oluyorum?"
Sorunun cevabı yine aynı kelimeydi.
Kıskançlı
