ตอนที่ 30 ความคิดที่สับสน
"ข้าปวดท้องอยากขับถ่าย เจ้าหยิบกระโถนใต้เตียงขึ้นมาให้ข้าหน่อย"
คุณหนูรองสกุลกัวยังไม่ได้กลับไปไหน นางยังคงนั่งเฝ้าเอาใจท่านอ๋องไม่ห่าง เพราะหากจะขอกลับไปเลยเพียงเพราะได้ยินว่าอ๋องหนุ่มจะพิการ ก็ดูจะเสียมารยาทซึ่งคนอย่างคุณหนูเช่นนางจะไม่มีวันทำอย่างนั้น นางคอยบีบนวดดูแลใส่ใจชินอ๋องอยู่ในห้อง โดยมีทั้งองครักษ์ และสาวใช้คนสนิทอยู่ไม่ไกล ลี่ลี่เองก็มีนิสัยไม่ต่างจากผู้เป็นนายเท่าใดนัก นางส่งสายตาให้เทียนเย่ามิได้หยุด ทว่าชายหนุ่มกลับไม่สนใจเลยสักนิด ซ้ำยังชังน้ำหน้านางยิ่งนัก
"ทะ...ท่านอ๋องต้องการสิ่งใดนะเพคะ" กัวหลี่หนิงเงยหน้าไปมองด้วยความตกใจ
"ข้าปวดท้องหนัก อยากจะได้กระโถนเจ้าหยิบมาให้ข้าได้หรือไม่" จ้าวฉงซานส่งยิ้มอ่อนโยนไปให้ ทว่าสายตากลับแสดงความคาดคั้นออกมา
"ดะ...ได้เพคะ"
คุณหนูกัวหยิบกระโถนที่อยู่ใต้เตียงออกมา นางยืนถือด้วยความรังเกียจแต่ใบหน้ากลับไม
