STALKER

Chapter 2

Chapter 2

Pagkatapos ng duty ko, umuwi na rin ako. Pagod ako today dahil sa mga nangyari ngayon. Hindi ko na rin alam ang iisip ko ngayon, gulong-gulo, ako dahil sa mga bagay na alam ko hanggang ngayon, nakatakas pa rin.

Patuloy pa rin akong nag-iisip kung sino siya. Wala naman akong matandaan na kababata ko, oh, something kung meron man. Pero sa isip ko, wala akong naging kabigan noong bata pa ako dahil masama ang ugali ko. Pero bakit parang kilang-kilala ako

Habang nag-iisip ako, biglang nag-Viber yung phone ko kaya kinya ko

Pagka kuha at pagtingin ko sa unknown number, kaya nataranta akong bumagon. Nagdadalawang-isip ako sa pagsagot; baka siya naman.

Sa sampung taon na nakalipas, panay takot na lang ang nararamdaman ko.

Pero hindi pa rin ako nagdalawang-isip na sagotin ito.

“Hello?” sambit ko na mahina.

“Hello, si Marco ’to,” sagot niya, kaya nawala yung kaba ko.

“Ikaw pala, nakauwi ka na ba?” tanong ko sa kanya

“Yeah, I’m here at your house sa harap.” sambit niya kaya dali-dali akong bumangon at sumilip sa bintana ko

“What anong ginagawa mo dito? Sana dumeretyu, kailangan sana umuwi. Alam mo naman na delikado dita!” sambit ko

“I want to make sure na safe ka umuwi. Ayokong mapahamak ka!” sambit niya sa akin.

“Thanks sa pag-aalala, pero safe naman akong nakauwi. Wait for me at baba ako,” sambit ko, sabay baba yung tawag niya.

Pero for my safety, tinawagan ko siya ulit. Wala sina Mom and Dad ngayon; nasa ibang bansa dahil sa mga meeting nila. Kaya naiwan akong isa sa bahay ngayon.

Madilim na sa baba, kaya mas mabuti na lang na tawagan ko siya. Pagbukas ng pinto ko, tumingin muna ako sa whole way namin. Kinakabahan ako sa mangyayari sa akin. Anytime, puwede akong mamatay at makuha ng lalaking iyon.

Pagkalagpas ko sa isang kuwarto, nagulat ako dahil may dumaan. Nagiginig na ako sa kaba ngayon. Magkatulong namin tulog na ngayon.

“Hello, may masamang nangyayari ba sa'yo diyan,” sambit niya, pero hindi ako sumagot.

Kaya nagpatuloy lang ako sa pagbaba hanggang sa nadulas ako dahil may naapakan akong malagkit na bagay. Pagka-flash ko sa phone ko, biglang tumambad sa akin ang wala nang buhay na si Yaya Jess. Nagulat ako sa nakita, kaya napasigaw ako.

“Help me?!!” sigaw ko sabay tigin sa bangkay ni yaya. Hindi makagalaw dahil sa kaba at takot. “Tulong?!?!?!?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” sigaw ko

Nagiginig ako sa mga oras na ito.

“Chen, open the door!” sigaw na pilit na binubuksan ni Marco ang pinto namin.

Patuloy lang akong umiiyak at patuloy na nakatitig sa bangkay ni Yaya. Hindi ko alam.

“I told you hindi pa ako tapos sa pagkuha sa'yo, Mahal!” Biglang may nagsalita.

Inakagat ko ang ulo ko sa kanya ulit. Hindi ko alam kung paano siya nakapasok sa bahay namin. Hindi ko alam kung bakit may access siya sa bahay namin.

“Who are you?” tanong ko sa kanya. Lumapit siya sa akin at hinawakan ang mukha ko. Hindi ako makagalaw. Dahil sa takot at pagkawala ni yaya.

“Hindi mo ba talaga ako matandaan, Chen!” sambit niya sa akin.

“I don't know you! Kasi kung kilala talaga kita, hindi naman magtatanong kung sino ka!” luha ko

Lumapit siya at dinikit niya yung ulo niya sa noo ko.

“You know me! Ayaw mo lang alalahanin kung sino ako sa buhay mo, Chen,” sambit ko. Natulala ako sa sinabi niya. Pumatak ang luha ko.

“Kahit anong pilit ko nang isipin kung sino ka! Hindi ko pa malaman kung sino ka talaga.” Iyak ko

“Alam mo kung gaano kita kamahal.” Sambit niya tinulak ko siya dahil sa sinabi niya

“Paano'ng alam mo 'yang salitang pagmamahal na 'yan kung lahat ng nakapaligid sa akin pinapatay mo?!” sigaw ko,

“Dahil sobrang mahal kita, alam ’yon!” sigaw niya, hindi sabay sa sakal sa akin.

“Hindi pagmamahal ’ yan! Sakit mo ’yan!” sigaw ko

“Wala akong sakit! Lahat ng ginagawa ko para sa'yo!Para malala mo ako. Para masabi mo rin sa akin yung pangako mo!’ sigaw niya habang sinasakal niya ako.

“Bitawan mo ako!” pagpipilit ko habang inaalis ang kamay niya. Dahil na ako makahiga.

“Hindi kita bibitawan hangga't hindi mo ako naalala!” sigaw niya

“Let me go, hindi ako makahiga sa ginagawa mo!” siil ko, habang pupumiglas sa pagkakasakal niya sa akin.

“Chen!” sigaw ni Marco mula sa labas. Parehas kaming napatigil sa may pinto. Hindi ako makasigaw dahil sa pagkakasal niya sa akin.

“Kasama mo pala yung lalaki mo!?” sigaw niya sa akin.

“Hindi ko siya lalaki!” pilit na kumawala sa pagkakasakal niya.

Nagbigla na lang ako; naghalikan niya ako; nagpilit.

“Ano ba bitawan mo ako hayop ka!?” sigaw ko sabay tinutulak ko siya.

“Akin ka lang, Chen, akin ka lang!” sabay halik sa leeg ko

“Marco, help me!” sigaw ko. Naririnig ko na binupursa niya ang pinto.’hayop ka bitawan mo ako!?” sigaw ko habang tinutulak siya. Pero malakas siya. Kaya nakakita ako ng bagay na mabigat sa tabi ni Yaya; pilit kong inaabot para makuha ko.

Nakuha ko agad kung pinalo sa ulo niya dalihan para mabitawan ako. Agad-agad akong tumayo para tumakbo. Pagkatakbo, nawakhan niya ang braso ko.

“Saan ka pupunta? Dito ka lang!” sigaw niya, sabunot sa akin.

“Bitawan mo ako, you animal!’ sigaw habang nagpupumilag. Niyakap niya lang ako nang mahigpit.

“You stay, please; huwag munang subukang tumakas. Dahil ngayon pa lang eh huling makikita mo na sila.’

“Hindi, hindi ako sasama sa iyo. Ayuko ko sayo dahil baliw ka, wala akong kakilalang baliw na kutulad mo kaya bitwan mo ako!’ sigae ko sabay tadyak sa bandang ibaba niya.

“Ahhhhhh!’ sigaw niya dahil sa sakit nang pag tadyak ko sa kanya. “Chen, comeback!!!” sigaw niya. Pagkaharap ko sa pinto, biglang bumukas ito. Nagulat ako nang makita ko si Marco na higa-higa sa pagbukas ng pinto.

Lalapit na sana ako nag bigla

“Huk!!!! Nagulat ako nag bigla akong hilain nang lalaking baliw. At itinurok sa mukha ko ang kosilyo.

“You stay away!” sigaw niya kay Marco.

“Please, bitawan mo na si Chen. Hindi maganda ’tong ginagawa mo sa kanya,” paghihinahon ni Marco sa kanya.

“What right do you have to tell me that!” sigaw niya, sabay dahan dahan binabaon sa muhka ko.

“Sa tingin mo, tama ’tong ginagawa mo sa kanya! Hindi kaya binatawa mo na siya at malayain muna siya!” sigaw ni Marco.

No!’ I won't set her free because she belongs only to me! She is mine alone- forever; for as long as I live, she belongs only to me! No one else can take her or claim her because she is mine! Sigaw niya

“Kahit kailan hindi mo ako pag-aari! At never mo akong maging akin!”

Sigaw ko sa kanya. Sabay tadyak sa paa niya ang dahilan para ito ay masaktan.

Lumapit ako sa Marco. Sumugod siya at sinapak si Marco, pero pumalag din si Marco. Nagulat na lang ako. Nagbiglang naglabas siya ng baril.

“Marco!!!!!!” sigaw ko pero

“BANG!!!!!!!!!!!!!!!!!’

Pinutok niya yung baril pero agad akong punta sa harap ni Marco. Nagulat siya at ngumiti lang ako sa kanya.

“Chen!’ tawag niya, Dahan-dahan akong napahiga dahil sa pagkabahala sa akin. “Chen!!!’ sigaw ulit ni Marco. “No!! Chen, wake up! Huwag kang matulog!’ sabi ni Marco sa akin.

“My love!” sambit lapit nong lalaki.

“Stay away, you demon!” sigaw ni Marco.

“But I care!”

“I said stay away!” sigaw niya.

Napahawak na lang ako sa pisngi niya.

“Pagod na ako!’ sambit ko.

Pagod ang utak at puso ko sa mga nangyayari sa akin. Mas gusto ko na lang na mawala dahil sa kung anong problema na meron ako. Napakahirap gumalaw sa mundong ginagalawan ko ngayon. Wala akong freedom sa buhay ko. Lagi na lang akong nakatago sa isang lalaki na minsan hindi ko naman kilala.

Parang ang buhay ko ay isang malaking joke. Pinalaki lang ata akong para matakot at tumakbo sa mundo to. Gusto ng kalayaan pero, ayaw naman ibigay sa akin. Ang hirap hirap nag sitwasyon ko ngayon parang gusto ko nalang mawala para at least gumaan naman tong buhay ko. Panay na lang takot-takbo, takot-takbo Paulit-ulit na lang 'tong nuhay ko na 'to.

To continue!!!!!!!!