KABANATA 2 (REMIND THE REALITY)
919 Words
"Good Morning Ma'am,Sir."
Nagesing ako sa aking pag alaala sa aking nakaraan ng magsalita si manong guard. nakababa na pala ng kotse si Rex.
Yes! Tama kayo, si Rex Condel ang kasama ko ngayon. After a years and 5 months na paghihintay na makasama ko siya, sa WAKAS Ito? Natupad na!
We are finally together now! the same house, the same car, the same view, all the same together about us! because we are finally married. Yeah right! ang daming nangyare sa loob ng taon at 5 months.
But, sa dami ng taon na lumipas, yung 5 months lang ang hinding-hindi ko makakalimutan. dahil doon, nangyare ang lahat ng to! and I am verry happy and lucky sa nangyare. Dahil ang taong pinakamamahal ko, ito. Kasama kona, At higit sa lahat asawa ko na siya, nagpapahiwatig lang na saakin na talaga siya, at wala ng makakapag hiwalay sa amin at makakapag pabago non.
Until now, I can't still believe na asawa kona si Rex Condel, ang lalaking kinababaliwan ko non. Ang lalaking dati ko lang natatanaw mula sa malayo..
Ang lalaking kaibigan lang ang tingin sa akin, at hanggang ngayon. Pero wala naman akong pakialam eh! Ang mahalaga sa akin ang dinadala ko.
Oo. Buntis ako at si Rex ang Ama ng dinadala ko. nangyare ang lahat ng to ng mag lasing siya nung gabing yon sa Bar. Gusto niyo malaman kung anong nangyare? Wait lang, flash Back TAyo.
(5 MONTHS EARLIER,FLASH BACK)
*AILYN POINT'S OF VIEW*
"KUYA? Ishang shot pa nga ng tequila? Dsali!!!!" Diko na mabigkas ng maayos ang sinasabi ko dahil sa sakit ng ulo na aking nararamdaman, tapos dagdagan pa ng sakit sa puso.
OKs lang! Kasalanan ko naman eh! pumayag ako na ligawan ng taong mahal ko ang BEST FRIEND KO! tapos ngayon ayon? Ikakasal na daw ang dalawa? Ang saya diba? Haha. ^_^
Ang saya nila, habang ako ito, durog na durog ang puso sa sobrang sakit na aking nararamdaman. Hindi ko naman pwedeng pigilan ang nararamdaman nila diba? Sino ba naman ako? Kaya nga ito oh? Dinadaan ko nalang sa pag inom ang sakit ng nararamdaman para kahit papaano makalimutan ko yung sakit.
Pero imbes na malimutan ayon? matapos kong iisang lagok ang tequila tumambad sa aking paningin ang gwapo niyang mukha. mabilis kung kinuha ang kakasalin lang na tequila ng isang bartender at inisang lagok ulit iyon.
Aish! Kahit saan ako magpunta palagi ko nalang nakikita ang mukha ng lalaking iyon.
Bakit ba hanggang dito sumusunod parin ang imahe ng mukha niya. Kailan niya ba ako titigilan huh??
"GUSTO KO NGANG MAKALIMOT??? BAKIT BA AYAW MO AKONG LUBAYAN, HUH?" "ma'am, mukhang lasing na po kayo, gusto niyo po ma'am ipahatid ko nalang po kayo sa private van ng Bar?"
Magalang na sabi ng bartender, hindi ko namalayan na naisigaw kona pala iyon na imbes sa utak ko lang sana. Hys! halos maduling na ako sa pag kahilo at ramdam kona rin ang kalasingan.
Kaya tumango nalang ako sa bartender at akmang tatayo ng may bigla akong napansin na pamilyar ang mukha. Kasabay ang pag tigil ng aking mga paa sa paghakbang ang pagkurap ng aking mga mata.
Totoo ba? Si Rex ba talaga ang nakikita ko? tila nawala ang kalasingan ko dahil sa unti-unting lumilinaw ang pamilyar at gwapo niyang mukha. Nagtataka man kung bakit siya nandito ay mabilis pa sa ikot ng orasan na pinuntahan ko ang kaniyang kinaruruunan.
Umiinom naman kasi siya mag isa at katulad ko, halatang medyo lasing narin ito.
"R-rex?" Nag tatakang Tawag ko sa pangalan niya.
Uminom muna siya ng alak sa baso saka kunot ang noo na lumingon sa akin. "Tresha?" sambit niya ng papikit-pikit pa ang mga mata habang naka tingin sa akin.
"No-it's me? Ailyn? tresha's best friend." Kahit medyo masakit dahil hindi niya manlang ako nakilala mapait parin akong ngumiti sa kanya.
"Oh? Huh-yeah, ailyn. Treshia's Best friend who cheated on me! Tzz!" Mabigat at may sakit na pagak ang tawa ni rex sabay na tinungga ang bote ng alak. Napakunot ang aking noo sa kaniyang sinabi. Ramdam ko ang bigat sa tono ng kaniyang boses kaya hindi na ako nag dalawang isip na tabihan siya sa upuan.
"A-anong nangyare? Bakit ka mag Isa? Nasan ba ang bestfriend ko?" Tuluyan ng nawala ang kalasingan ko ng makita ko ang butil ng luha na dumaloy sa kaniyang kabilang pisngi habang nakatuon lang ang mata niya sa hawak niyang bote na nakalapag sa mesa.
Nagkamali ata ako ng disisyon na tabihan siya. Oh maling tinanong ko siya? ang lungkot namn kasi ng mukha niya at halatang may mabigat na dinadala.
"I love her!" Tila binuhusan ako ng malamig na tubig sa kaniyang sinabi ng lumingon siya sa akin. May sakit at lungkot sa kaniyang mga mata ang aking nakikita.
Alam kong si Tresha ang tinutukoy niya, hindi ko alam kung anong problema ang pinag dadaanan nila. Alam kong mahal niya si tresha. Pero hindi ko naman ini-speak na mas masakit pala yon na makita siyang umiiyak habang sinasabi niya ang mga salitang iyon. At sa harap ko pa mismo.
Tagos na tagos eh! Pero wala na! wala na akong magagawa at hindi ko naman siya pwedeng iwan dito na mag isa na nasasaktan at nahihirapan ng ganito.
Kahit alam kung masasaktan ako sa mga susunod niyang sasabihin kakayanin ko. Ang mahalaga lang sa akin ngayon ang damayan siya sa problema niya. Dahil alam kong ito ang kailangan niya sa ngayon. Ang may taong makakausap at malalabasan ng sama ng loob.
_TO BE CONTINUED....
- Writer
