ตอนที่9 อยู่ฟรี
เวลาต่อมา
“ อาม๊วย ลือเป็นยังไงบ้าง “ อาม่ากับทุกคนที่ได้ยินทุกอย่างระหว่างผีกับคนคุยกัน ทั้งหมดเมื่อเห็นเด็กสาวสองคนนั้นเดินออกมาจากห้อง308 ต่างก็พากันปรี่เข้าหา เจนนี่กับเอ็มมี่ด้วยความเป็นห่วง ยิ่งอาม่ายิ่งเป็นห่วง เพราะเธอรู้ว่าเด็กสสองคนนี้เป็นเด็กดีแล้วก็เป็นคนที่จะช่วยที่นี้ได้
“ ไม่เป็นไรแล้วคะอาม่า ทุกคน ไม่ต้องห่วงนะคะ “ เจนนี่เธอยิ้มหวาน พร้อมกับจับมืออาม่าเพื่อให้อาม่าสบายใจก่อนจะยิ้มหวานแล้วก็บอกให้ทุกคนสบายใจได้ ว่าเธอกับเอ็มมี่ปลอดภัย
“ เก่งจริงๆเลย ป้านี้ใจหายวูบเลยนึกว่าจะเป็นอะไรกันซะแล้ว “
“ แล้วแบบนี้เราจะทำยังไงกันต่อไปดีคะอาม่า “ ป้าข้างบ้าน พูดออกมาด้วยความเป็นห่วงเด็กสาว ก่อนจะหันมาถามเจ้าของหอพักว่าจะเอายังไงต่อไป เอ็มมี่ที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็รีบพูดก่อนที่เรื่องจะไปกันใหญ่เพราะร้อยปาก ร้อยดาก ร้อยรูตูด นั้นเลยทำให้ เอ็มมี่พูดออกมาทันที
“ ไม่ต้องทำอะไรคะ เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเองนะคะ แต่ว่าเรื่องนี้หนูขอให้ทุกคนเงียบก่อนนะคะ อย่าไปพูดให้คนนอกรู้ไม่อย่างนั้น วิญญาณพี่งามตาจะอาระวาทอีกนะคะ “ เอ็มมี่เธอกลัวว่า เรื่องที่เธอคุยกับผีงามตาจะไปถึงหูคนร้าย เธอก็รีบตัดไฟตั้งแต่ต้นลม เพื่อไม่ให้ชาวบ้านเอาไปพูดข้างนอก เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบกร้อย ทุกคนก็แยกย้ายเพื่อไปทำหน้าที่ของใครของมัน แต่คนที่ดูเป็นกังวลหน้าจะเป็นอาม่า เนื่องจากคนที่จัดการเรื่องนี้เป็นแค่เด็กสาว ที่มาเรียนมหาลัยแล้วจะเอาอะไรไปสู้กับคนร้าย ขนาดตำรวจยังตามจับไม่ได้เลย นี้ต่างหากที่ทำให้อาม่าเป็นห่วง
20.00 น
“ เดี๋ยวๆ อาม๊วยอย่าเพิ่งไปลูก “ อาม่า ที่นั่งรับลมอยู่ด้านนอก จากแต่ก่อนเธอไม่เคยออกมารับลมเลย เพราะผีงามตามาหลอกหลอนเธอ จนอาม่าไม่ได้ออกมารับลมนานมากแล้ว แต่ว่าวันนี้เธอรู้แล้วว่าเรื่องราวทั้งหมดได้จบ50เปอร์เซ็นแล้ว อาม่าก็เลยออกมารับลม แล้วก็เจอเข้ากับเจนนี่และก็เอ็มที่แต่งตัวจะออกไปทำงาน เจนนนี่กับเอ็มมี่ เมื่อได้ยินศัพนามที่อาม่าเรียกตัวเองด้วยน้ำเสียงออ่นโยนเป็นครั้งแรกทั้งคู่ก็ถึงกับประหลาดใจ หันมองหน้ากันพร้อมกับอ้าปากค้าง
“ เอ้อ….เอ้อ…มีอะไรรึเปล่าคะอาม่า “ เจนนี่เธอ ถามอาม่าออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ว่าอาม่าจะพูดกับพวกเธอด้วยเสียงออ่นโยนแบบนี้
“ เรื่องวันนี้อั๊วะต้องขอบใจลือสองคนมากเลยนะ อั๊วะไม่รู้จะตอบแทนลือสองคนยังไงดีเอาเป็นว่าค่าเช่าต่อไปนี้อั๊วะไม่เก็บกับพวกลือแล้วกันนะ คิดซะว่าอั๊วะขอส่งลือสองคนเรียนก็แล้วกัน เพื่อเป็นการตอบแทน นะอย่าปฏิเสธอั๊วะเลยนะ คิดซะว่าอั๊วะเป็นพ่อ แม่ ญาติ ผู้ใหญ่ของลื้อก็ได้นะอย่าปฏิเสธอั๊วะเลยนะ “ อาม่า พูดพร้อมกับจับมือของ เอ็มมี่และก็ เจนนี่เอาไว้ ทั้งคู่ที่ตอนแรกจะปฏิเสธแต่ก็ต้อง หุบปากลงเพราะโดนอาม่ามัดมือชกแล้วเรียบร้อย
“ ค่ะ “ เจนนี่และก็เอ็มมี่ พูดแค่นั้นทั้งที่ในใจเธอไม่อยากทำอะไรแบบนั้น ด้วยความที่ห้องเช่าก็ไม่ได้แพงอะไรมากมาย อีกอย่างผู้เช่าก็ไม่ค่อยจะเยอะอะไร แต่เมื่อโดนมัดมือชกแล้ว ทั้งคู่ก็ได้แต่ยอมรับ
เวลาต่อมา
แว๊บ
“ อุ๊ย ตกใจหมดเลยพี่งามตา “ ระหว่างที่เอ็มมี่กับเจนนี่กำลังเดินมาหน้าปากซอยเพื่อที่จะรอรถไปทำงาน แต่ก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่ออยู่ๆ วิญญาณของงามตาก็แว๊บ มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
“ ขอโทษทีจ๊ะ พี่ไม่ได้ตั้งใจ แต่พี่มีเรื่องจะบอก ผับที่พวกเธอกำลังจะไปทำงฃานะเป็นที่ทำงานเก่าพี่ระวังตัวหน่อยด้วยนะ ที่นั้นมีแต่คนชั่วๆ “ ผีงามตา ที่เคยทำงานที่นั้นพอรู้ว่าเด้กสาวทั้งสองคนที่เป็นผู้มีพระคุณของเธอกำลังจะเข้าถ้ำเสือ ผีสาวก็อดเป็นห่วงไม่ได้ นั้นก็เลยทำให้เธอต้องมาเตือน
“ ถ้าอย่างนั้พี่ก็ไปช่วยพวกเราสิคะ ฮิ ฮิ ฮิ “ เอ็มมี่ พูดออกมาอย่างคนไม่จริงจัง ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ แต่เธอไม่อยากให้เจนนี่เป็นกังวล
“ พี่ไปที่นั้นไม่ได้ ที่นั้นมีของแรง พี่เข้าไปที่นั้นไม่ได้เลย “ ผีงามตาพูดออกมาด้วยสีหน้าตื่นกลัวเมื่อนึกถึงของดำที่เจ้าของที่นั้นเอามาไว้ใชข้เรียกลูกค้า ไหนจะเป็นผีตายโหง ปีศาส แต่ละตัวมีตั้งแต่เขมร ไปจนถึงจีน ไม่รู้ว่าของอะไรต่อมิอะไรบ้าง ไหนจะของ ของพวกผู้หญิงหาเงิน ไหนจะของ ของเจ้าของที่นั้น ลำพังผีธรรดาอย่างเธอไม่มีทางเข้าไปได้ง่ายๆอย่างแน่นอน เจนนี่ที่เห็นสีหน้าแววตาของผีสาวแบบนั้นเอาตรงๆเรื่องคนชั่วเธอไม่กลัวหรอก แต่เธอกลัวว่าสิ่งที่เธอทำจะไปทำผิดศิลธรรม
“ พี่งามตาไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ ไม่ว่าคนพวกนั้นจะเป็นคนดีเหรอว่าชั่วยังไง ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเราเองคะ ถ้ามันอันตรายมากเกินไปหนูกับเอ็มมี่ก็จะเดินออกมาแค่นั้นเองคะ พี่งามตาไม่ต้องห่วงนะคะ แล้วก็ขอบคุณมากเลยคะที่เป็นห่วง “ เจนนี่เธอกลัวว่าเพื่อนจะเป็นกังวล เจนนี่เธอก็เลยยิ้มแล้วก็กล่าวขอบคุณผี พร้อมกับอธิบายเพื่อให้ผีกับเพื่อนสบายใจได้ว่าเธอไม่เป็นอะไร ผีสาวที่ได้ยินและก็สายตาของเด็กสาวที่เป็นคนดี โอบออ้มอารีแบบนั้น ต้องยอมรับเลยว่า งามตาเธอรู้สึกอบอุ่นหัวใจแล้วก็ไม่เคยรู้สึกดีอะไรแบบนี้มาก่อน จากนั้นเธอก็หายวับไปพร้อมกับรอยยิ้ม
แว๊บ
“ อะไรนึกจะไปก็ไป นึกจะมาก็มาซะงั้น “ เอ็มมี่ เมื่อเห็นผีสาวหายตัวไปอย่างไม่บอกไม่กล่าวแล้วก็ไม่ขอบคุณเรื่องที่เธอกับเพื่อนช่วยเอาไว้ นั้นเลยทำให้เอ็มมีอดบ่นอุบไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรเพียงแค่เธออยากพูดไปงั้นแหละ
“ ฮ่าๆฮา่ๆฮ่าๆ เอาเถอะนา อย่าบ่นไปเลยรีบไปกันได้แล้วเดี๋ยวจะเข้างานสาย “ เจนนี่เธอเอามือตบที่ไหล่ของเพื่อน พร้อมกับบอกเพื่อนว่าให้หยุดบ่นจากนั้นทั้งคู่ก็เดินไปรอรถเมล์ที่หน้าปากซอยเพื่อไปทำงาน