คนซ่าล่าผี

ผีขาสั้น

ตอนที่ 14 ผีขาสั้น

หลายวันต่อมา

หลังจากที่ผ่านเรื่องวุ่นวายมากมายเกี่ยวกับเรื่องของตัวเองแลัก็เรื่องของผีงามตา เจนนี่กับเอ็มมี่ก็ได้เวลาเปิดเรียนอย่างเป็นทางการแล้ว

“ เจนนี่เจอกันตอนเลิกเรียนนะ “ เอ็มมี่บอกเพื่อนรักว่าให้มารอเธอที่นี้ถ้าเลิกเรียนแล้ว เนื่องจากทุั้งคู่เรียนกันคนละสาขาเจนนี่เธออยากเป็นทนายความ ส่วนเอ็มมี่เธออยากเป็นครู เพื่อที่จะได้เอาความรู้กลับไปต่อยอดให้กับเด็กด้อยโอกาสที่บ้าน ส่วนเจนนี่ที่เธอเลือกเรียนนิติศาสตร์เป็นเพราะคนชั่วและก็หาผลประโยชน์กับคนจนเยอะ นี้คือที่มาของความฝันของเธอกับเพื่อน นั้นเลยทำให้ทั้งคู่ตกลงกัยเรียนคนละสาขา

“ อื้ม เจอกันจ๊ะ “ เจนนี่เธอบอกเพื่อน จากนั้นทั้งสองก็แยกย้ายกันไปเรียนห้องใครห้องมัน

เวลาต่อมา

“ เจนนี่ฉันว่าเราต้องคิดหางานที่เราถนัดกันดีกว่า ถ้าให้เราหางานกลางคืนฉันว่าไม่เหมาะกับเราหรอกฉันแกับแก่ คงได้ฆ่าพวกหื่นกามตายก่อนเรียนจบแน่เลย “ หลังจากเพื่อนรักสองคนเลิกเรียนทั้งคู่ก็มาเจอกันยังที่นัดหมาย จากนั้นสองเพื่อนซี้ก็เดินไปปรึกษาหาลือกันไป เจนนี่ที่ได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้นเธอก็ยิ้มหวานพร้อมกับทำตาโตเหมือนกับว่านึกอะไรออก

“ เอ็มมี่เอาอย่างนี้ไหมในเมื่อเราเรียนตอนเช้า ถ้าอย่างนั้นเอาแบบนี้สิ ในเมื่อเราเป็นลูกอีสาน เราก็ขายอาหารอีสานสิ ขายแค่ตอนเย็น เธอคิว่ายังไง “ เจนนี่เธอพูดพร้อมกับทำท่าทางตื่นเต้นอย่างกับว่า คิดอะไรเกี่ยวกับการหาเงิน เอ็มมี่ที่ได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับตาโตอย่างเห็นด้วยจากนั้นทั้งคู่ก็กระโดดโล้ดเต้นด้วยความดีใจ จากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มเดินไปหาสถานที่ ที่ตัวเองคิดว่าหน้าจะทำเงินให้ตัวเองได้

“ ว่ายังไงเจนนี่ ฉันว่าที่นี้แหละหน้าจะเป็นทำเงินให้เราได้เป็นกอบเป็นกำ เธอว่ายังไง “ หลังจากที่เอ็มมี่กับเจนนี่เดินมาเรื่อยๆก็เจอกเข้ากับป้ายประกาศติดว่าให้เช้า และที่สำคัญที่ตรงนี้ติดกับผับหรูอีกต่างหาก นั้นหมายความว่าจะต้องมีพวกที่เลิกเที่ยวตอนดึกต้องหิวข้าวอย่างแน่นอน

“ อื้ม โทรเลยสิ “ เจนนี่เธอพยักหน้าอย่างเห็นด้วย จากนั้นเธอก็บอกเอ็มมี่ให้กดโทรติดต่อขอเช่าเลย เอ็มมี่พยักหน้าก่อนจะกดโทรออก จานั้นไม่นาน

คลื๊ด………….

เสียงประตูถูกรูดเปิดออกเพื่อให้สองสาวได้ดูด้านใน

“ เป็นยังไงคะชอบไหม พอดีว่าคนเช่าเดิมเขาเพิ่งย้ายออกไปไม่นาน ร้านก็เลยไม่ค่อยสกปรกมากนัก “ เจ๊ เจ้าของห้องแถวเปิดประตูให้สองสาวก่อจะหันมาพูดกับทั้งสองคนว่า ที่นี้คนเพิ่งย้ายไป เมื่อประตูเปิดออกเท่านั้นแหละสายตาของเอ็มมี่ก็เลือบไปเห็นชายคนหนึ่ง ใส่แต่กางเกงตัวเดียว นั่งย่องๆอยู่ชั้นลอย พร้อมกับหันมาแสยะยิ้มให้เอ็มมี่ และที่สำคัญเลือดสดๆมันไหลออกมาจตากปากของผู้ชายคนนั้นด้วย เอ็มมี่ที่เห็นแบบนั้นเธอก็ถึงกับตกใจร้องออกมาเสียงหลงเลยทีเดียว

“ เห้ย “

“ อะไรเอ็มมี่เธอเป็นอะไร “ เอ็มมี่เธอร้องเสียงหลงเมื่อเห็นภาพอันหน้าสยดสยองที่อยู่ตรงชั้นลอย เจนนี่ที่กำลังคุยกับเจ้าของตึกอยู่เธอก็หันมาถามเพื่อนด้วยความแปลกใจ ว่าทำไมเอ็มมี่ถึงได้ร้องออกมาแบบนั้นอีกทั้งเธอก็ยังเอามือปิดหน้าเอาไว้อีกด้วย ส่วนป้าเจ้าของบ้านเมื่อเห็นแบบนั้นเธอก็หันมามองเอ็มมี่เหมือนกันแต่ที่เธอหันมามองนั้น เธอหันมามองอย่างคนหน้าเสีย เหมือนกับวาดระแวงอะไรสักอย่าง

“ เอ้อ…..เอ้อ…..คือว่า คือว่า “ เอ็มมี่เธอไม่กล้าพูดออกมาว่าสาเหตุอะไรเธอถึงได้ร้องออกมาแบบนั้น ด้วยความที่กลัวว่าเจ้าของบ้านจะหาว่าเธอบ้า หรือไม่ก็หาเรื่องไม่เช่าแล้วแต่งเรื่องผีขึ้นมาแต่ว่าเจนนี่ที่อยู่กับเพื่อนมานาน ตั้งแต่เกิดเธอรู้ดีว่าเพื่อนของตัวเองตอนนี้เป็นอะไร

“ นี้เธออย่าบอกนะว่า เอ้อ….ที่นี้ เอ้อ….” ปัง

“ กรี๊สสสสส “

“ ว๊าย “ เจนนี่เธอหันมาถามเพื่อนด้วยสีหน้าท่าทางเลิ่กลัก พร้อมกับน้ำเสียงตะกุกตะกัก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะพูดอะไรออกมาเลยด้วยซ้ำอยู่ๆอะไรบางอย่างก็ล้วงลงมาจากชั้นลอย กระทบพื้นเกิดเสียงดัง เจ๊เจ้าของตึกถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เจนนี่ก็เช่นเดียวกันมีเพียงแค่เอ็มมี่เท่านั้นที่ไม่กรี๊ดเพราะเธอเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น

“ เจ๊คะ เราคงเช่าไม่ได้แล้วละคะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ “ เจนนี่ บอกกับเจ้าของตึกน้ำเสียงตื่นกลัวว่าเธอไม่เช่าแล้ว แต่ยังไม่ทันที่เธอกับเอ็มมี่จะก้าวเดินออกไปจากที่นี้เลย ก็ต้องหยุดแค่นั้นเมื่อเจ๊เจ้าของตึกพูดอะไรออกมา

“ 500เอ้า ค่าเช่า 500 ไม่ต้องมัดจำ “ เจ๊เจ้าของตึกพูดราคาออกมาจากตอนแรกบอกว่า 1500 พอมาตอนนี้ลดเหลือ500 ไม่ว่าใครมาอยู่ก็อยู่ไม่ได้สักราย นั้นเลยทำให้เจ๊เจ้าของตึกทุกใจมาก แล้วนี้ยังไม่ทันจะได้เข้าเลยก็เจอดีเข้าซะแล้ว เจ๊ไม่รู้จะทำยังต่อไปแล้ว ขายก็ขายไม่ออก ไม่รู้ว่าเพราะอะไรนั้นเลยทำให้เจ๊เจ้าของที่นี้ทุกข์ใจแทบบ้าก็เลยพูดข้อเสนอออกมาว่าค่าเช่าเท่าไหร่ เจนนี่กับเอ็มมี่ที่ได้ยินค่าเช่า 500 ทั้งคู่ถึงกับหูผึ่งเลยทีเดียว ด้วยความที่นี้ทำเลดีเพียงแค่มีผีเท่านั้น

“ 500 จริงนะคะ “ เอ็มมี่หันมามองป้าเจ้าของตึกพร้อมกับถามซ้ำอีกครั้งว่า500แน่นอนใช่มั้ย เจนนี่ที่ได้ยินแบบนั้นเธอก็ถึงกับหน้าเสียก่อนจะพูดเสียงเบากับเพื่อนว่า

“ เอ็มมี่ 500อีกแล้วนะ ฉันว่าอย่าเลยฉันไม่อยากสู้กับผีแล้วเอาจริงๆ “ เจนนี่เธอพูดออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายกับราคา500 ที่เจ้าของไม่ว่าจะเป็นห้องเช่ากับ ตึกเช่าตำนี้ ว่า500 เพราะมันทำอะไรไม่ได้ นอกจากลดราคาเท่านเพื่อให้ผู้เช่าที่ไม่มีทางเลือกมากตัดสินใจเช่า

“ อื้ม จริง เอาสิผีก็ผีสิเจน ผีเหรอจะมาสู้กับคน “ เอ็มมี่พูดกับเพื่อนเสียงเบาบอกกับเพื่อนว่าเธอจะสู้กับผี เจ๊เจ้าของบ้านเมื่อโดนย้ำถามเธอก็ได้แต่กัดฟันพร้อมกับพยักเป็นสัญญาณบอกว่าใช่เธอลดให้ ผีชายกางเกงขาสั้นอยู่บนชั้นลอยจ้องมาที่เอ็มมี่กับเจนนี่ด้วยสายตาอาฆาต ส่วนเจนนี่กับเอ็มมี่ก็จ้องกับด้วยสายตากวนๆ

เวลาต่อมา

“ เอาไงก็เอาสิว่ะผีเหรอจะมาเก่งกว่าคน “ เอ็มมี่เธอบ่นพร้อมกับทำใจดีสู้เสือ ด้วยความที่ผีตนนี้ดูท่าแล้วไม่หน้าจะใช่ผีดีอย่างงามตา

“ อื้มเอาไงก็เอา “ เจนนี่ เธอพูดพร้อมกับทำหน้ามั้นใจ ถ้าต่อยตีกับคนรับประกันได้ว่าเหรียญทองที่เธอได้มานั้น ไม่ได้มาเพราะโชคช่วยอย่างแน่นอนแต่เป็นเพราะความเก่งล้วนๆ แต่นี้เธอต้องมาสู้กับผี แต่สิ่งที่เธอกลัวไม่ใช่ผีเธอกลัวความจนมากกว่า นั้นเลยทำให้เจนนี่หึดสู้แม้จะมีก็ตาม

บรื้น…..บรื้น….บรื้น ….เอี๊ยด

“ เห้ย นี้มันอะไรว่ะ “ ระหว่างเอ็มมี่กับเจนนี่เดินคุยกันมาอยู่นั้นอยู่ๆรถตู้สีดำแล้วก็ติดฟิมล์ดำขับเข้ามาปาดหน้าของเธอทั้งสองคน เอ็มมี่เมื่อเห็นแบบนั้นเธอก็ร้องเห้ยออกมาด้วยความตกใจ แต่นั้นก็ไม่ได้ทำใหเธอสติหลุดมากพอ เมื่อคนที่ลงมาจากรถนั้นต่างหากที่ทำให้เธอสติหลุดออก

“ จะไปไหนเหรอสาวน้อย ให้ฉันตามหาตั้งนาน “ ห่าวหรานก้าวขาลงมาจากรถ เขาก็ยิ้มเยาะพร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง จ้องหน้าคนที่ทำเอาเขาเดี๊ยงอยู่หลายวัน

“ ไอ้ห่าวหรานนี้เองก็นึกว่าหมาที่ไหนมาเห่า ไม่ทราบว่าตามหาพวกฉันทำไมไม่ทราบ ฉันกับแกไม่ได้รู้จักกันสักหน่อย “ เอ็มมี่เมื่อเห็นคนตรงหน้า คนที่เธออัดเขาซะยับเยินเมื่อหลายวันก่อน เอ็มมี่ก็รู้สึกหัวเสียเป็นอย่างมาก แล้วยิ่งโดนขับรถปาดหน้าแบบนี้ยิ่งรู้สึกโกระแทบอยากขย้ำคอหอยของไอ้เจ้านายชั่วคราวของเธอเลย

“ เอ็มมี่ใจเย็น “ เจนนี่ ดึงแขนเพื่อนเอาไว้พร้อมกับห้ามเพื่อนว่าให้ใจเย็น ด้วยความที่เธอรู้ว่าการมาของห่าวหรานตอนนี้คงมาเพื่อจุดประสงค์ไม่ดีอย่างแน่นอน