Yürüdüm... Her adımımın mutluluğa açılan bir kapı olduğundan emin, her adımımda yanımda duran küçücük dünyamın kocaman kahramanı, daha birkaç ay öncesine kadar bana tamamen yabancı olan adamın karısı, kadını olmak için. Attığım her adımda daha bir heyecanlanıyor adımlarımın neredeyse yere değmediğini hissediyordum.
Yedi basamak sonunda nikâhımızın kıyılacağı masaya ulaştık Aziz, oturmam için yardımcı olduktan sonra kendi de hemen yanımda duran sandalyeye oturdu. Birkaç dakika sonra nikâh memuru da yerini almıştı gayet resmi bir şekilde hiç beklemeden söze girdiğinde pür dikkat dinlemeye koyuldum.
" Adınız, soyadınız?" ilk sorunun bana sorulduğunu Aziz sayesinde fark edip cevap verdim.
" Nisa Gürbüz."
" Anne adınız?"
" Halide."
" Baba adınız?"
" Mehmet."
Benim için sorduğu sor
