CHAPTER 31

1117 Words

Hanggang ngayon ay tulala pa rin si Thalia sa ginawa ni Arthur, habang si Arthur naman at pangiti ngiti lang sa gilid. Seryoso ba siya o nang gagago na naman? “Uy! Thalia? Ayos ka lang? Huwag mo na lang panasinin si Arthur, isip bata iyan eh.” Inakbayan ko siya at hinaplos-haplos ang balikat niya. Naglalakad na kami papunta sa parking lot kung saan pinark ang kotse ni Thalia. Ang sabi ni Thalia ay pupunta muna kaming supermarket para bumili ng mga groceries. Sa sobrang takaw ni Arthur ay naubos agag ang stock ng groceries sa bahay ni Thalia. Pasipol sipol si Arthur habang tinitingnan si Thalia. “Oh? Natahimik ata ang misis ko?” aniya at ngumiti nang nakaloloko. Tiningnan naman siya ng masama ni Thalia dahil sa sinabi niya. Napakagat naman ako sa labi dahil sa tuwang nararamdaman ko sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD