ตอนที่ 16 สติหลุดลอย
“มะ…ไม่ได้ ขวัญไม่ได้…อื้ออ”
เสียงสั่นเครือดังเล็ดรอดจากริมฝีปากซีด มือเล็กพยายามผลักอกกว้าง แต่เรย์เดนกลับหัวเราะต่ำ ๆ ดวงตาคมกริบกดมองเธออย่างนักล่า
เรย์เดนกดแขนหนารั้งร่างเล็กให้นั่งแนบชิดแน่นขึ้นกว่าเดิม มือใหญ่เลื่อนต่ำ ล้วงสอดผ่านชายกระโปรงผืนบาง ความเย็นเฉียบของปลายนิ้วตัดกับความร้อนที่กำลังปะทุอยู่ภายใน
“อ๊ะ…!” พาขวัญสะดุ้งเฮือก ร่างสั่นเทิ้ม ใบหน้าแดงซ่านอย่างห้ามไม่อยู่
แรงกดหนัก ๆ วนช้า ๆ ตรงจุดที่บอบบางที่สุดผ่านชั้นผ้าบางเฉียบ ความชื้นที่ซึมออกมากลายเป็นหลักฐานทรยศร่างกายเธอเอง พาขวัญกัดริมฝีปากจนสั่น น้ำตาไหลรื้นด้วยทั้งความอายและความสับสน
“ฮื่อออ…” เสียงครางพร่าแผ่วหลุดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความอับอายแล่นวาบแต่ร่างกายกลับทรยศ
เรย์เดนกดริมฝีปากเฉียดข้างแก้ม กระซิบพร่าชิดใบหู “อยากให้ฉันช่วยมั้ย”
พาขวัญกัดริมฝีปากสั่นระริก หัวสั่นน้อย ๆ ก่อนจะพยักห
