ตอนที่ 17 พิษของฤทธิ์ยา
เสียงหอบพร่ายังคงสะท้อนก้องไปทั่วห้องรับแขกที่เงียบสงัด ร่างเล็กของพาขวัญทรุดลงกับพรมหน้าโซฟาอย่างหมดแรง ใบหน้าแดงจัด น้ำตาเอ่อคลอเกาะปลายขนตา ริมฝีปากอิ่มสั่นระริกไม่หยุดเหมือนคนใกล้ขาดใจ
เรย์เดนยืนพิงพนักโซฟาด้วยท่วงท่าเหนือกว่า ร่างสูงใหญ่ยังหอบต่ำ ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่ไม่เคยคิดจะปิดบัง เขาก้มลงคว้าเส้นผมเธอ กระตุกศีรษะเล็กขึ้นบังคับให้เงยหน้า ปลายตาคมทอดมองความอ่อนล้าและน้ำตาบนแก้มใส ก่อนจะกดความแข็งร้อนที่ยังแข็งขึงอยู่ตรงหน้าปากเล็ก
“ใช้ปากของเธอ…ทำความสะอาดให้ฉันซะ” น้ำเสียงต่ำพร่าเจือคำสั่ง
พาขวัญสั่นสะท้าน น้ำตาไหลพราก แต่ริมฝีปากอิ่มก็อ้าออกอย่างไร้หนทางปฏิเสธ
“อึกกก…!” เสียงขลุกขลักดังในลำคอทันที ปากเล็กครอบได้เพียงส่วนหัวที่หนาและเต้นตุบ ความคับแน่นทำให้แก้มใสป่องออก น้ำตาเอ่อจากความจุกแน่น แต่ลิ้นเล็กก็ยังลากวนรอบปลายร้อนผ่าวอย่างเชื่อ
