ตอนที่ 19 ฉันไม่ใช่คนดี
เสียงหอบพร่ายังคงสะท้อนก้องในห้องน้ำคับแคบ ร่างสูงกดพลิกบังคับให้แผ่นหลังเล็กแนบชิดผนังชื้นเย็น มือหนาตรึงไหล่บางแน่นหนา ความร้อนระอุจากกายกำยำปะทะกับความเยียบเย็นของกระเบื้อง ทำให้พาขวัญสะท้านสะเทือนทั้งร่าง
“ฉันเตือนแล้ว…ว่าฉันไม่ใช่คนดี” อันเดรคำรามต่ำ เส้นกรามเกร็ง เส้นเลือดปูดเด่นขณะโน้มตัวฝังฟันกัดลงตรงซอกคอบอบบางอย่างแรง ร่องรอยแดงช้ำปรากฏเด่นราวถูกลงโทษ
“อื้อออ…เจ็บบ…” พาขวัญครางสั่น น้ำตาเอ่อคลอพรากลงแก้ม แต่กลับถูกกักขังแน่นในอ้อมแขนแข็งแรง ไร้หนทางหนี
มือหนากระชากเข็มขัดและรูดซิปลงอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยความแข็งเกร็งที่ร้อนผ่าวให้เป็นอิสระ ปลายเนื้อแข็งเสียดผ่านต้นขาเรียวเล็กจนร่างบางสะดุ้งเฮือก บิดหนีแต่ไร้ทางหลบ อันเดรลากแก่นกายถูวนไปตามร่องแคบที่แดงฉ่ำอย่างจงใจ บดเน้นแรง ๆ จนความชื้นเลอะกระจายทั่ว
“คุณอันเดรคะ…ช่วยใส่เข้ามาที…” พาขวัญสะอื้นพร่าทั้งน
